15 Aralık 2009

Uludağ Arıcılık Dergisi

Uludağ Arıcılık Dergisi, yine aynı ismi taşıyan Uludağ Arıcılık Derneği tarafından 3 ayda bir yayımlanıyor.
Bursa ile organik bağlarımız olduğundan aramızda bir sıcaklık mevcut.
Bizde dilimiz döndüğünce yazdığımız ve uzun sayılacak bir yazıyı göndermiştik.
Değer görerek yayınlamaya başlamışlar bölüm bölüm.

Bu dergiye tüm arıcıların üye olmasının doğruluğunu tartışmaya sanırım gerek yoktur.



Bilimsel içeriğinde de takip edilmesi gereken makaleleri de bulabiliyorsunuz.


Yazının yayınlanan bölümünü bu dergiye ulaşmakta güçlük çeken arkadaşlarımız için tekrar yayınlamanın doğru olacağını düşündük.

Eskişehir’de Bir Arıcılık Modeli

Ülkemizin coğrafik konumu gereği sahip olduğu eşsiz imkânları görmek için, arıcılık bizlere iyi bir vesile oluyor. Farklı bölgelerde değişik uygulamalar yapan arıcılar ile çalışmak ve farklılıkların içerisinden doğruyu bulmaya çalışmak, tecrübe denen olguyu yakalama adına da büyük katkı yapıyor.

Arıcılığın temel bilgilerini, arıcılığı yan uğraş edinmiş aile büyüklerimizden Bursa / Mustafakemalpaşa bölgesinde aldıktan sonra Eskişehir’de devam eden çalışma hayatımızın yanında, kendi arı kolonilerimizi amatörce yönetmeye başladıktan sonra bölgesel değişikliklerin farkında olup, alınan tedbirleri görmek tecrübeyi arttıran unsurlar olarak karşımıza çıkmaya devam ediyor ve öğrenme sürecini devam ettiriyoruz.

Bursa / Mustafakemalpaşa’da Arı Otu Ekimi Yapılmış Arılık
(Enver Öner Arılığı 2009)


Bölgeler arası birçok faktördeki olumsuz farklılığa rağmen başarıyı yakalamak adına yapılan çalışmaları paylaşmamız, bizler gibi amatörce arı kolonisi yöneten arı dostlarına referans teşkil edebilir.

Arıcılık ile ilgili olmazsa olmaz maddeleri birçok kaynakta bulabiliriz. Bu maddelerin yazılmadan önce mutlaka yaşanmış tecrübeleri içerdiğini, arıcılık açısından zor bir bölge olan İç Anadolu’da yaptığımız uygulamalarla daha iyi anlıyoruz.

Başarılı olabilmek için neler yapıyoruz ki?

Öncelikle zaman yönetimi problemini yaşıyoruz. Çalışma hayatının yanında ek uğraş olarak arıcılık yapan tüm arıcıların en büyük problemlerinden birisi olan zamanın yetersizliği bizimde karşımıza çıkıyor. Bu sorunu aşmanın en etkili yolunu seçerek, ekip halinde çalışıyoruz. Ekip olarak hareket etmenin zorlukları yanında, sağladığı sayısız avantajları da unutmamak gerekir.

Farklı meslek grupları içerisinde yer alan insanların bir araya gelip, ekip olarak hareket etmelerinde genel odağın arıcılık olması sebebiyle ilk meslekler geri planda kalarak çok güzel bir mozaik oluşuyor.

Amatör ve yeni kuşak arıcılara has bir özellik olan, arıcılık faaliyetleri içerisinde daha önceki yıllarda öğrenmiş oldukları tecrübeleri birbirlerine ekip içi diyalog ile aktarmaları da çok önemli bir faktör olarak gözüküyor.

Eskişehir’de birlikte hareket ettiğimiz ekibin oluşumu, arılık ziyaretleri ve bilgi paylaşımı ile başlayan bir süreç sonrası kendiliğinden gerçekleşmiş ve gün geçtikçe artan aidiyet duygusu ile güçlenmiştir.

3 farklı yerde arılıkları olan amatör bir ekipten söz edeceğiz. Her bir arılık doğal olarak farklı sayılarda koloni sayısı ile yönetilmekte ve sayı her yıl artma eğilimi göstermektedir. Arılıklar içerisinde arıcılığa yeni başlayan amatör arkadaşlarımızın da 1–2 koloni arıları bulunmakta ve bu süreçte uygulamaları görerek arıcılık bilgi altyapılarını arttırmaktadırlar.

Arıcılık kursuna katılıp, uygulama şansı bulamayan kursiyerlerin yanında bu şansı yakalamış arkadaşlarımızın kazanımlarının üst düzeyde olduğunu söyleyebiliriz. Az sayıda koloni sahibi olan ve arılıklarımızı kullanan arkadaşların ekibe fazlasıyla verdikleri katkıları ise anlatmaya gerek yok sanırım.

Her bir arılık, Arıcılık Kayıt Sistemine kayıtlı birer işletme olarak, arılık sahiplerinin aynı zamanda Eskişehir Arı Yetiştirici Birliği üyelikleri mevcuttur.
Ayrıca ailelerdeki tüm bireyleri etkinliğin içerisine katarak, arıcılığı yapmasalar bile öğrenmeleri gereken bilgileri aşılamaya çalışıyoruz.

Kardelen Bilen Koloni Kontrollerinde (Akpınar Köyü)


Hakan Gürbüz Larva Transferinde ( Sakar Vadi)

Arılıkların 2 tanesi Eskişehir şehir merkezine yakın sayılabilecek Akpınar Köyü (13 km. / 750 m. rakım) (Halil Bilen) ve Gökçekısık Köyü (20 km. / 775 m. rakım) (Birol Doğantemur) ve diğer arılık ise şehir merkezi sayılabilecek tarımsal bir kurumun içerisinde (770 m. rakım ) (Yusuf Gürbüz) yer alıyor. Bu arılık yerleri kışlamada ve ilkbaharda kullanılmaktadır. Bu arılıklarda tüm bakımlar yardım talep edilmedikçe arılık sahibi tarafından yapılmakta ve talep halinde diğer arılıklara yardıma gidilmektedir. Arılıklarımızda az sayıda koloni sahibi olan arkadaşların bu süreçte yardımları üst düzeyde fayda sağlıyor. Körük sıkacak birisinin varlığını arıcı arkadaşlara tekrar anlatmaya gerek yok düşüncesindeyiz.


Akpınar Köyü (Halil Bilen Arılığı)



Gökçekısık Köyü (Birol Doğantemur Arılığı)

Eskişehir Merkez (Yusuf Gürbüz Arılığı)

Arı kolonileri, malzemeler, tüm gelir / gider dengeleri herkesin kendisine ait olarak birliktelik sürdürülmektedir. Herhangi bir ortaklık söz konusu değildir. Malzeme ve hizmet alımlarında, gezginci arıcılık ve en önemlisi hasat çalışmalarında ise ortak hareket edilmektedir. Toplu alımların yapılmasının ve alımın yapılacağı doğru yeri bulmak açısından ekip halinde hareket etmenin getirdiği faydayı görmezden gelemeyiz.

6 yorum:

MURAT AKIN - ARICI dedi ki...

Sayın Halil Bilen:

Eskişehir'de amatör arıcılığının tanıtılması için daha ne olsun ki.
Başlangıç için iyi bir anlatım.

Mustafa Soylu dedi ki...

Örnek teşkil edebilecek güzel bir çalışma sergiliyorsunuz. Sizleri tebrik ediyor ve çalışmalarınızda başarılar diliyorum.

İlhami Uyar dedi ki...

Sayın Bilen ,doğruları bulabilmek ancak paylaşım sayesinde olabilmektedir,ülkemizi arıcılığının kalkınabilmesi içinde mutlaka tecrübelerden yararlanma ve paylaşım sayesinde hataları en aza indirerek olacağına inanıyorum.Bilgiyi tecrübeyi mezara götürmek için öğrenmemeliyiz,katkısı olanlara ve yayınlayarak ulaştıranlara saygılar sunuyor,başarılar diliyorum.

x dedi ki...

reklamları izlediniz

E.ÇOKENGİN dedi ki...

Halil Bey dergi bana geliyor ve son sayısındaki makalenizi okudum.Böyle mesleki dergiler ile tecrübeler paylaşıldığında daha büyük kitlelere ulaşılabileceğini düşünüyorum.Kutlarım yazınız güzel olmuş.

x dedi ki...

REKLAMLAR...REKLAMLAR..REKLAMLAR