4 Nisan 2011

Metal Kanatlılardan Zar Kanatlılara...

Bize güle güle dediler, biz de Allahaısmarladık.

Kimler güle güle dedi?

Üretim tarihinden bu yana 40-45 yıl geçmesine rağmen hala havada uçurulabilen metal kanatlıları uçuran, uçan ve destek verenler…

Karada aynı modellerden yürüyen araçlar yok iken...

Ne zordur işlerimiz ama anlatmak daha da zordur…

Havada sesini duyunca şöyle döner bakarsınız ama o metal yığını binlerce el değerek uçabiliyor.

İşte o ellerin sahipleri uğurluyor bizleri...

Siz uyurken uyumayan, siz sıcacık yatağınızda yatarken, gece yarısı buz gibi havada ertesi güne faaliyet sağlamak adına çıplak el ile uçağın soğuk metalinin buluşması… 



Çalışırken yaşadığımız zorluklarla orantılı gerektiğinde eğlenmesini de iyi biliriz.


Gelene hoş geldin, gidene güle güle demesini de…

Bizde 25 yılda bu zor süreçten geçtik, ilk yılların ve gençliğin tüm zorluklarına rağmen bitirdik sağlıkla şükürler olsun.

Yaklaşık 15 gün sonra Hava Kuvvetlerinin emekliler kervanına resmen katılacağız kısmetse…

Görev süresince devletimize ve dolayısı ile milletimize yaptığımız hizmetleri ya da bizden gidenleri ölçmek mümkün değil…

Geri dönüp baktığımızda gönlümüz rahat…

Bundan sonra yine kanatlı kuvvetlere devam Allah ömür verdikçe…

Türk arıcılığına bir nokta kadar hizmet edebilirsek bundan sonra geride kalan kısacık ömrümüzde ne mutlu bizlere… Bu misyonu zaten bir damla kadar yapmaya çalışıyoruz ama ömrümüzün sonuna kadar bundan sonra daha da aktif yapmaya çalışacağız.

Ne genç emekli oluyorsunuz?

Emeklilik süreci başladığında bazen hayretle bazen de keşke bizde böyle genç emekli olabilsek düşüncesiyle bu soruya çok muhatap olduk.

Biraz bahsedeyim o zaman…

Bugünlerde 17 yaşında bir çocuğumuzu ekmek almaya göndermekte bile tereddüt ettiğimizi hatırlatarak…

Henüz 18 yaşına girmeden evet daha 17 yaşında ilk görev yerim için, Bursa’dan otobüsle Malatya’ya yola düşmüştük hem de yalnız başımıza…

İlk maaşımı alabilmek için babamın kendisini mahkemeye vermesi ise çok hoştu…

Kaza-ı rüşt…

Körfez krizi patlamak üzere iken ve ilk görev yerimizde geçen 4 yıl sonrası artık İzmir’de idik...



İzmir’e geçişle birlikte belki de hayatımın anlamı sevgili eşimle başlayan yolculuğumuz…

Bizim gurbette olduğumuz yetmiyormuş gibi, o da gurbette her an yanımızda-her an destek… 

Belki de emekliliği en çok hak edendir sevgili eşim…

Sabahın 4’lerinde İzmir mışıl mışıl uykuda iken bizler erkenden mesaiye giderken her zaman bizden 1 saat önce ayakta…

Hayat güzel devam ediyordu İzmir’in etkisiyle yoğun çalışsak bile..

İzmir’de Egehan ilk olarak aramızda katıldı…

Gurbet çocukları…

İzinden izine memleketiniz burası dediğimiz yerlere giden çocuklar…

En sonunda ise 1999 sonrası Eskişehir yılları…

Kardelen’in de aramızda katılışı ile çekirdek aile tamamdı…

Gurbet devam ediyor hala.

Ve erken denebilecek yaşta emeklilik imkânı…

Bitirirken erken de başlarken…

25 yıl kesintisiz hizmet verdikten sonra belki de erken sayılabilecek yaşta artık hayallerimizin peşine…

Artık eşim de ailesine ve çocuklarımızda memleketimiz diyebilecekleri topraklarına geç bile olsa kavuşsunlar…

Biz duygularımızı yitirmişiz zaman içerisinde mesleğin de etkisiyle, gurbetmiş değilmiş artık kanıksamıyoruz ve en kötüsü de bu en duygusal olunacak anda bile duygularını kontrol edebilmek…

Bende aileme kavuşacağım tabi ki…

Şükürler olsun ki hepsi sağlıklılar başımızda ve dört gözle bekliyorlar bizleri…

Geride bir iz bıraktık mı süreç içerisinde bilmiyorum ama hafifçe kafamı çevirip geriye baktığımızda izden yürüyenler olduğunu görmek güzel, bizler nasıl bazı izleri takip ettiysek…

Her arıcılıkla hobi olarak uğraşanların hayalidir emeklilik...

Şükürler olsun ki biz genç denilebilecek yaşta ulaştık, sağlığımız elverdiğince artık son hızla metal kanatlılardan zar kanatlılara ve çiftlik hayatına…

Yukarıdaki yazdıklarımı kontrol etmesi amacıyla eşime okuttum ama o hala ağlıyor siz bu satırları okurken…

Gurbet yakında da olsa gurbettir. Duygu ise her yerde aynı…   

Geçelim biz sevdamıza yine de…


Hafta içi sonbaharda kesip biçtiğimiz kutuları boyadık ve hazırladık.



Pazar günü ise Cumartesi gecesinin mahmurluğu ile arılıktayız.

Yusuf abi'nin eksik petek bıraktığı stoklaması şerbetten dalak örme başarısını göstermişler.



Sonbaharda 3 çerçeve olarak girdiği 5 çerçevelik strafor ruşetten çıkış zamanı...

Aktarmak zorundayım, çünkü her 2 duvarın içini de oyarak yavru atmış.

Oluverdi 7 çerçeve...

2 ballı duvar aldı bir en içe bir de en dışa...



Hava kapalı da olsa seri biçimde aktardık.



Yavru alanları olması gereken kadar belki de.



Duvarın içinde polenden arta kalan boşluklarda yavru...



Kış boyunca en merak ettiğim ise kemirme olayı idi..

Arka kısımda nemden kaynaklı renk değişimi var.

Vadide yavrulama başlayana kadar alt havalandırma açıktı ve sonra kapatmıştım.

Belki de kapatılmayabilir.

Sadece çerçevelerin oturduğu bölümlerde çerçeve çıkarmada parçacıklar kopuyor.

Çiftleştirme kutularında olduğu gibi o bölümleri de ahşap çıtalarla çözeceğiz.




Yusuf abi, arıcılık yanında pirinç yetiştirme işine de girecek anlaşılan...

Zamanında mantar işine girince bodrumunda su çıkmıştı ve mantar işi yatmıştı...

Hangi işe girse su çıkıyor dermişim.



Şeftali açmış açmasına ama polen toplayabilecek olanların uçuşları kesik...



Dönüşte ise dağda sis yine malum...



Başımın tatlı belası...

Bizim ekibe gireli 11 ay oldu ama...

Geçtiğimiz günlerde ana arı yetiştirme aparatlarını Yusuf ağabey getirtmişti.

Aparatlarını aldılar ya...

Tutturmuş, biz neden Halil abi gibi janter almadık?

Ben gitmeden sanırım en hızlı çıkış yapan arıcı ödülüne layık göreceğiz kendisini...

Ona göre de geç bulmuş beni, çabuk kaybetmiş.

Dostlara mesafenin mefhumu olmadığını söylemeye gerek yok herhalde...

15 yorum:

muratakın dedi ki...

Halil Bey:

Yazınızın ilk bölümü bana çok hüzünlü ve dokunaklı geldi, ikinci yarısını okumadım bile.

Çok bir şey yazamayacağım, ilerde yazarım.

Yeni yaşamın sağlıklı, başarılı ve gönlünce olsun.

kumpınarı doğal tarım dedi ki...

Yazınızın ilk bölümün de, yaşantımızın geride kalan kısımlarından bazılarını hatırlattınız.

Zaman çok çabuk geçiyor, kırkdan sonraki yaşlar da neredeyse koşuyor...

Ailenizle birlikte, sağlıklı, ömür yaşarken, keyfli yazılarınızı inşallah uzun yıllarca okuruz.

Selamlar, Mehmet.

mahmudiyearicilik dedi ki...

Hayırlı uğurlu olsun. Sen de katıldın bizim kervana.Çocuk yaşta işe başlayıp, en güzel yıllarının geçtiği mesleğine veda ederken yaşanan hüzün.
Eşin ve çocuklarında birlikte, sağlıklı,nice yıllara. Emekli olsan da emekli olamayacağın bir işin var.
Oradan emeklilik yok devam.

erkan dedi ki...

halil abi saygılar sevgiler ,abi çok güzel anlatmışsın gecen yıllarını ,abi inşallah bundan sonrasıda istedigin sevdigin işleri yaparak sağlıklı bir şekilde gecer saygılar abi

Hasan ÇINARLIK dedi ki...

Halil bey,
25 yılı çok güzel anlatmışsınız..
Duygulanmamak elde değil..
Sivil yaşantınızda da emekliliğin tadını çıkardığınız, sağlıklı bir yaşam diliyorum..
Zar kanatlıları uçurmaya devam..
Selamlar..

Scuba dedi ki...

Emekliliğiniz hayırlı olsun Halil bey.Çiftlik işinde de ayrıca başarılar dilerim.

TUYSAL dedi ki...

Selam,
Emekliliğiniz hayırlı olsun. Sanırım emekli arıcı demezler. Emeklilik döneminizde daha sağlışıklı ve mutlu arıcı olmanız dileğiyle...

mgencunal dedi ki...

Halil kardeşim, belki hatırlarsın, sanal alemde görmeden tanışmak diye bir deyim kullanmıştım.
Bu belkide herkes için geçerli, belkide benim önsezilerim diyelim, ortak sevdamız arıcılıkla ilgili bir forumda, tanışmadan tanıdığım ender arkadaşlardan birisin.
Geçmişteki yaşantın yeni hayatında rehberin,gelecekte ışığın olsun, yolun hep mutlu ve aydınlık olsun.
Aramıza hoş geldin.

Mustafa Hilmi ÖZKAL dedi ki...

Maşaallah Halil Bey sende bizim saflara katıldın hayırlı ugurlu kademli olsun Allah tamamına erdirsin.Sende hep kanatlılarla ugraşıyorsun be kardeşim Tebareke Allah biri vatan için biri canın için ha canın için derken emeklilikte can sıkıntısını giderip steres atman için birebir inşaallah yeni yerine yerleştiginde güzel bir ekibin olur inşaallah Selamların en güzeli ile selamlarım Allah'a emanet ederim.

hucu zade abdullah ziya dedi ki...

Yeni hayatınızda da başarılar ve mutluluklar dilerim
Yaşlı uçak ve helikopterler konusunda size katılmamak elde değil zira bende havacı askerdim ve şehit pilot akrabam varken .
Geçenlerde düşen UH1 ve fantom uçakların yapım tarihini arkadaşlarıma söylediğimde kimse inanmamıştı

ali yener dedi ki...

halil abi emekliliğinde yeni işinde hayırlı olsun her şey gönlünce olsun

Gökhan BAKIRCI dedi ki...

Evet abi 17 yaşındaydık girdiğimizde bu mesleğe.Ama Allah'ın sevgili kuluyuz ki önümüzde hep sizin gibi değerli büyüklerimiz vardı.Sizler hayatın her anında bizlere iyi birer örnek ve rehber oldunuz.Teşekkürler....

En iyi bilen...?
Halil BİLEN :-)

BALIM dedi ki...

Öncelikle size ve ailenize bu yeni dönemde önce sağlık ve mutluluk ardından da tüm hayallerinizin gerçekleşeceği günler dilerim...
Hıı bu arada hatırlatmama gerek yok ama askerin emeklisi olmaz 17 yaşında ilk rütbenizi takarken ettiğiniz "Askerlik Yemini" bir özdeyiş değil bir ruhun yaşatılmasıdır... Bunu sizde çok iyi biliyorsunuz.. Sevgiyle Kalın.. Allah yolunuza daima güzel insanları çıkarsın..

Zafer ANLAYIŞLI dedi ki...

Emekliliğiniz hayırlı olsın Halil bey kardeşim.
Bundan sonraki yaşamınızın sağlıklı ve mutluluk içinde geçmesini dilerim..

Kenbiloğlu dedi ki...

Halil Abi,

emekliliğin hayırlı olsun ,darısı bizim başımıza :)

selamlar