Arıcılık maalesef tedavisi olmayan bir hastalıktır ve bulaşıcıdır.

Arıcılık ve Trekking

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 22 Nov 2009 15:43:00 +0000

Güzel bir havayı bugünlerde görmek çok hoş ama arıcılık takvimleri açısından ise düşündürücü...

Bu güzel havayı değerlendirmek lazım ama arılıkta da fazla iş yok.

Şubat'ta böyle bir hava kıstırsak arıları aktarırdık ne güzel olurdu.

Öğlene doğru gittiğimizde uçuş çok güzeldi ve belki de artık son yavru uçuşları olabilir bu sezon için.

Arada böyle uçup, temizlenmeleri daha rahat salkım için çok faydalı olacak.

Arkadaşlar sayesinde güzel değerlendirilen sonbahar sonunda hem arılarda hem de malzemelerde yapılacak iş yok.

Hava güzel ama şöyle ana arı çiftleştirme kutularına baksak iyi olur üstten hemen...

Hava o kadar bahar havası ki kelebekler uçuyordu...

Kutuları kontrolde gelip paçaya konunca...

Herkes şaşırıyor ki kelebeğe ne kalmış.

Çiftleştirme kutuları kadroyu artık iyi muhafaza ediyorlar ama kullanılan analardan boşa çıkan arılar olmasaydı sıkıntı yaşardık.

Bu kadro ile rahat kışlarlar artık. Stokları da yerinde ama yine de bugün koyu sıvı verdim bardaklarına.

Birer gözde bardakta kek var ki oraya yumulmuşlar.

Sıvı bardağı boş olunca ilgi de yok.

Akşamüstü verdiğimiz sıvıyı alırlarsa, artık bayramlık olurlar.

Eğer petek örmeye çerçeve üzerinden Flexi'ye doğru başlarsa işler yolunda şeklinde algılıyoruz.

Ana kontrolü yaptıklarımızda hala günlük yumurta olması ise ilginç.

Mevsimler kaydı da kaydı bakalım ne olacak...

Sonra arılığa gelen arkadaşlarla şöyle bir çevreyi gezelim biraz da tırmanıp trekking yapalım deyip vurduk dağlara kendimizi...

Bizim arıların çalıştığı bölgeleri görmek adına iyi bir gezi oldu.

Güzel bir vadi ve ileride Sarısungur Göleti..

Dolaşmanın faydası..

Güzel bir körük yakıtı olan söğüt çürüğü tespitleri yaptık.

Bir karış suda boğulma çalışmaları...

Kayalıklara da şöyle bir baktık ne olur ne olmaz diye.

Hacı abi kovanları kapan olarak dağıtmış bölgeye.

Çok güzel meşe palamutları gördük.

Biraz topladım.

Arılıkta köstebeklerin kabarttığı yerlere gömüverdik.

Nazar boncuğu, nazara karşı korur inşallah...

İsrail'de Arıcılık

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 21 Nov 2009 19:41:00 +0000

İsrail'de arı merasının eksikliği ve su sıkıntısına rağmen…

Nektar kaynağı olarak portakal ağaçları ve yol kenarı okaliptüs ağaçları…

İsrail arıcıları mekanizasyonda gelişmiş, verimli arıcılık yöntemleri uyguluyorlar ve yıllık ortalama bal verimini artırmak için ıslah yapmışlar.

Kovan başına yıllık 40 kg. üretim…

Tarımda arıcılığın önemi büyük değil, fakat tozlaşma daha öncelikli…

İsrail’de yaklaşık 450 arıcı olup; toplam 84.000 Langstroth arı kovanı bulunmaktadır.

İşletmelerin %73’lük bölümü 150 kovana kadar…

%17‘lik bölüm ise 150-500 kovan arası…

%10’luk bölüm ise 500 kovan üzeri…

Bal üretimi her yıl değişen kovan başına bal verimi ile yaklaşık 3.200 ton gerçekleşiyor.

Büyük ticari arılıklarda koloni başı yıllık 50-60 kg iken, küçük ölçekli arılıklar için 20-30 kg. olarak gerçekleşmektedir.

İsrail balının yaklaşık% 55’i narenciye çiçeklerinden yüksek kaliteli olarak üretilir.
Kalan %45’lik bölümü ise genellikle yabani çiçekler, otlar, okaliptüs ağaçları, meyve bahçeleri ve baklagiller oluşturmaktadır.

Yerel yıllık bal tüketimi 3.600 ton ve bu sektörün yıllık cirosu ise yaklaşık 10 milyon dolardır. Tüketimlerinin üretimlerinden fazla olması ise dikkat çekici değil mi?

http://www.export.gov.il/Eng/_Uploads/555agri1.pdf

Sayfa 24’te İsrail arıcılığı ile ilgili ayrıntılı bilgileri bulabilirsiniz.

Bu fotoğrafı da Sn. M. Cahit Sümer bey gönderdiler.

Aynen kendi ifadeleriyle...

"1985 yılında basılmış olan The Illustrated Encyclopedia of Beekeeping'in 252. sayfasından aldım.
Bu alete ne zaman ihtiyaç duyuldu, ne zaman üretilip ne zaman fotoğrafı çekildi de kitaba alındıysa... "

Kızıldeniz'e sadece küçücük bir yerleşim birimlerinin kıyısı var ama bunu çok etkin kullanıyorlar.

Kızıldeniz kıyısına, denizin alt bölümünün izlenebileceği sistemler kurmuşlar ve belli ücret karşılığında Kızıldeniz canlılığı karşınıza çıkıyor.

Ve dev akvaryumlar ile gösteri alanları yaratmışlar çölün kıyısında...

Bazen göz görse de 2 kez bakmak gerekiyor.
Çölde sera...

İçerisinde razakı üzümler yetiştiriliyor...

Evet razakı üzüm.

Ve Lut gölü.

Diğer adıyla Ölüdeniz.

Yoğun magnezyum dolayısı ile yüzme bilmeye gerek yok.

Bu gölün hemen karşısında ise Ürdün var.

Ancak en çok bu gölden teknolojik olarak İsrail faydalanıyor.

Müthiş bir kozmetik sektörü bu gölün çamurunu kullanıyor.

Bu bölgede kullanma suyu gölden damıtılarak karşılanıyor.

Kızıldeniz kıyılarında ise, denizsuyu damıtılıyor.

500 km. yol gidip, sadece 2 benzinlik görmenin duygusunu ise nasıl anlatır bir Türk acaba?

Her seranın yanında ise mutlaka hurma ağaçları.

Hurma ağaçlarının gölgesinden faydalanarak ortaya çıkan nemden su üretip, seralarda kullanıyorlar.

Ve dünyanın düğümünün bulunduğu yer Kudüs.

3 dininde kutsal mekanları o kadar içiçe girmiş ki...

Alt taraf ağlama duvarı, üstte görülen yer ise Kubbetül-sahra.

İçerisinde muallak taşı mevcut.

Peygamberimizin miraca çıktığı yer.

Kudüs'te alışverişler çarşıları.

Birçoğunun Türkçe biliyor olması şaşırtıcı.

Buradaki esnaf genellikle Müslüman ve bu bölge Ürdün askerleri tarafından korunuyor.

Kubbet-ül sahra.

İsrail içinde Kudüs'ün bizler için simgesi.

Gerçi onlar Jerusalem diyorlar buraya.

Diğer adı ise Kutsal Yer.

Genellikle hediyelik eşyalarda bu ifade kullanılıyor.

Muallak taşı ve Peygamberimizin miraca çıktığı bölüm.

İşte Mescid-i Aksa.

Burası da 2 bölüm.

Üstte görülen bölüm yeni yapılmış olan cami...

Ve yerin altındaki gerçek Mescid-i Aksa.

Burası da görkemli cami içi...

Hz. İsa'nın çarmığa gerildikten sonra 1 gece bekletildiği taşın bulunduğu yere kurulan Yeniden Doğuş Kilisesi...

Bu kutsal mekanlar arası 500 metre kadar...

Bize rehberlik eden arkadaşımıza göre dünyanın göbeği burada bağlıymış.

İsrail hurması da çok rağbet görüyor ve yüksek ücretlerle pazarlıyorlar.

Arıcılık konusunda da ballarını değerlendirebilme başarısını çok iyi göstermişler.

Arıcılık yaptıkları bölgelere gidebilme şansını yakalayabileceğimiz günleri hayal ederek çöl ortasındaki bir ülkenin arıcılık konusundaki başarısı ise inanılmaz olsa gerek.

Öyle bir ülkedir ki İsrail, ülkenin çok büyük bir bölümü tamamen çöl… Çok küçük bir bölümü yani başkentlerinin olduğu yerlerde uygun alanlar var. Buna rağmen koloni başı verimlerini görüyoruz işte…

Akdeniz'e kıyısının olduğu bölgelerde tarıma nispeten uygun alanları en etkin biçimde kullanarak yaptıkları çalışmaları birçok alanda görüyoruz.

Bizlerin sahip olduğu imkânlara sahip olsa o arıcılar kim bilir nasıl başarılı olurlardı?

Dünyadaki arıcılık modellerini fırsat buldukça değerlendirmek sanırım bizleri daha da motive edecektir.

Arıcılık Römorkörleri

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 21 Nov 2009 17:03:00 +0000

Arıcılığın uç noktaları konusunda en çok eleştiriyi yapanlardan birisi olarak zaman zaman ilgimizi çeken uç noktalarda yok değil.

Paylaşım sitelerinde değişik ülke arıcılarıyla temas kurarken bu tür ilginçlikleri görmezden gelemiyoruz.

Yunanistan'da arıcılık yapan Christos Mentesidis tarafından paylaşıma açılan bu fotoğraf için kendisinden yayın için izin aldım ki bunun üzerine birkaç foto daha gönderdi.

Kamyonda, tırda bu tür kolay gezginci arıcılık uygulamaları konusunu zaman zaman tartışıyoruz.

Ancak bu tür çekilebilir römorkörler kısa mesafeli için kullanışlı gözüküyor.

Toplam 48 koloni taşıma kapasiteli bu römorkörlerden yapma fırsatı yakalayabilecek ülkemizde arıcı görebilecek miyiz bakalım...

Varroa ve Salkımdaki Arılar

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 15 Nov 2009 15:16:00 +0000

Geçtiğimiz hafta yaptığımız kontrollerde yavrunun devam ediyor olması ile beraber yeni doğan arıların bazılarında tek tük varroa hasarı görmüştük.

Varroa varlığının, diğer arılıklardaki durumunu Yusuf ve Birol abi'den sorguladığımızda ve yapılması gerekenleri konuştuğumuzda mücadeleye baharda devam kararı verildi aslında.

Ancak haftasonu hava şartlarının uygunluğu bir kez daha varroa mücadele uygulaması yapmaya karar verdik arılığımızda.

Ne etken madde kullanabiliriz ki?

Yumurtlama faaliyetleri düşmüş, salkıma girmiş kolonilere verilecek dumanın ( Amitraz etken madde) ana kaybına yol açabileceği düşüncesiyle elimizde belki de tek enstrüman kalıyordu bu mevsim için.

Oksalik asit.

Ben öğle saatlerinde gelip çayı ateşe koyduktan kısa süre sonra Hüseyin Yavuz ve Fikri Atmaca'da geldiler.

Oksalik şurubunu evden çıkarken hazırlamıştım ve oksaliği katmadan getirmiştim.

Ekip hazır olunca oksaliği kattık ve uygulamaya başladık.

3 kişi olunca işler çok seri oluyor.

1 kişi açıyor koloniyi, bir kişi veriyor şırınga ile ve diğeri de toparlıyor seri biçimde.

Arılar salkıma girmişler.

Bir kolonide kontrol edilmesi gereken ana varlığı sebebiyle çerçeve çektim ve salkım patır patır döküldü.

Artık çerçeve çekme zamanı da bitti.

Oksalik şurubunu hazırlarken

400 gr. su ve 400 gr. şekeri kullandık.

40 gr. oksaliği de tartıp yanımıza aldık.

İlçalama öncesi oksaliği de katıp çalkalayarak karıştırıyoruz.

Şerbet henüz soğumadığından ılık olarak veriliyor.

Her koloniye 15 ml. olacak şekilde çerçeve aralarındaki arıların üzerine verdik.

Şansımıza olacak ki ilaçlamaya başladığımızda güneşin açması ile arılar daha da hareketlendi.

5 çerçevelik ruşetlerde salkım daha belirgin idi.

Büyük kovanlarda 6 çerçeve olmasına ve bu ruşetlerde 5 çerçeve olmasına rağmen tüm kolonilere aynı dozda verdik ilacı.

Arı yoğunluğu genelde eşit görünüyor.

Çerçeve başına 3 ml. olarak hesap etmekte fayda var.

İlaçlama yaparken kolonilerin salkım durumları ile salkıma girdiklerindeki yoğunluğu iyi referans oluyor.

Salkımlar genelde koloninin ön tarafında gerçekleştirilmiş. Ancak bahara doğru bu salkım ortaya ve geriye çekiliyor.

Şu an durumları rahat bir kışlama gerçekleştirecekleri yönünde gözüküyor.

Besleme kutularında bulunan keklerin azaldığı ve güçlü kolonilerin az da olsa keke rağbet ettiği görülüyor ancak salkıma girmiş kolonilerde kutularda hiç arı bulunmuyor.

1 litrelik kola şişesinde hazırladığımız çözeltiyi 1/2 litrelik pet su şişesinin üzerini keserek hazırladığımız kaba koyuyoruz ki şırıngaya almak kolay oluyor.

Oksalikleri verdikten sonra çay sohbet derken saatin ilerlemesini bekledik.

Çünkü çiftleştirme kutularına sıvı besleme yapıyoruz.

Artık iyice koyulaştırdık ki stokları da istenen düzeye geldi.

1 kutuya hava durumuna göre 60 veya 120 ml. sıvı veriyoruz.

Salkıma girme ihtimali varsa daha az veriyoruz.

Hava şartlarını bu anlamda takip etmek gerekiyor.

Sıvıyı hazırlarken ise 1 birim suyu kaynatıp, 2 birim şeker katıyoruz.

Artık beslemeye son verme kararını haftaya vereceğiz hava şartlarını izleyerek.

Bir gözde boş strafor bardak var ve sıvı beslemeyi oraya şırınga ediyoruz.

Diğer bardakta ise kek mevcut.

Kadrolar istenilen düzeye geldiler.

6 çerçeve arıyı 2 yıl önce vadide ölen bir koloninin yerine küçük çerçeveler ile verip, ertesi hafta almıştık çerçevelerini arıyı orda bırakıp...

Aradan geçen 2 ay sonunda hangi koloniye vermiştik diyecek kadar şaşırtıcı gelişmişti.

Kısacası sonbaharda işçiliği, takibi zor olsa da kışlatılan / kışlatılabilen küçük koloniler baharda müthiş avantajlar sunacaklar.

İş bitimi, sonbaharın belki de son güneşli günlerini yaşamak adına sezon boyunca yardımımıza koşan, kovanların çiçek gibi olmasında büyük emekleri olan arkadaşlarımızla genel bir panoroma almak gerekiyor.

Bundan sonra karlı fotolara çok az kaldı.

Arılar zaten çoktan hazır ama salkımda varroayı sırtlarında taşımasınlar diye son kez bir ilaçlamaya daha maruz kaldılar.

Kıymet bilirlerse artık. Bazen hatta çoğu zaman yaptıklarınızın kıymeti bilinmez ama arılar sanırım bu kategoride değerlendirilmez.

Kış artık gelmeli yoksa...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 08 Nov 2009 15:44:00 +0000

Güzel bir haftasonu olunca işleri bitirip, arılığa gitmek güzel fikir...

Güneş dün ve bugün yüzünü güzel gösterdi ve arı uçuşu her iki günde güzeldi.

Büyük kolonileri 2 haftadır kontrol etmiyordum ki hemen şöyle bir genel kontrol iyi olur diye başladım.

Bazı problemleri görüp çözme adına da iyi oldu.

Çifleştirme kutularının zayıfları yağma baskısı altında...

Geleceğe yönelik planlamalarda sadece bu kutuların sonbaharda götürüleceği ve başka büyük koloni olmayan bir yer ayarlamak gerekiyor.

Yedek ana görevlerini zayıf olanlar rahatlıkla yerine getiriyorlar.

Biraz güçlenenden anayı almaya da kıyılamıyor.

Ancak bu saatte büyük kovanlarda ana kaybı varsa, kutunun gözünün yaşına mı bakacağız.

Bugün olduğu gibi...

Öğle saatleri ve uçuş çok yoğun olmasa da devam ediyor.

Yakın gözlemlerde de polenli arıların geliyor olması sevindirici.

Polen anlamında çok ama çok kısır bir sonbahar geçirdik ve bu sorun belki de arı kadrolarını hızla kaybetmemize sebep olacak.

Ancak kontrollerde göze çarpan güzel durum ise, yavrunun devam edişi ile birlikte yavru alanının etrafına polen stoku yapılmış olması.

Besleme kutularında verilen katı yemleri de salkımın gevşemesi ve uçuşun olması sebebiyle rahatça çıkıp yiyorlar.

Soğuk havada burada kimsecikler yok.

Ve artık alıştığım tablo...

Genelde yavrunun olabileceği çerçeve belli.

Arılarım 6 çerçevede hepsi...

3'üncü çerçeveyi aralayıp aldığım zaman ana arı varlığı ve yavru durumu hakkında bilgi sahibi olunuyor.

Yine böyle bir çerçeve...

2 adet açık meme...

Bir tanesi en altta görülüyor ki diğeri de hafif sağ ortada.

Larva var, günlük yumurta var ve ilginçtir ana arı da var.

Bu davranışı yapan koloni sayısı sonbahardan bu yana 5 oldu.

Bunlardan 3 tanesi meme temizliği ile yoluna devam ederken, 2 tanesi memeyi temizledikten sonra tekrar meme yapıp, anayı kapı önüne koydu.

Anayı kapı önüne koymuşlara tüpte yeni analar verildi.

Kapı önüne atılan anaları bulmak kolay ki enselerde numara var.

Yedek anaları takmak bu anlamda da büyük avantaj sağlıyor.

Bu ırkın, şu ana kadar sebebini anlamadığımız bu davranışının yarattığı sıkıntıları çözebilmek bizim kutuları iptal etmemizle gerçekleşiyor ama ya böyle yedek anası olan yoksa...

Bu anlamda böyle güzel havalarda tüm kolonilerin ana varlığı açısından kontrol edilmesi problemli kolonileri rahatlatmak için iyi bir fırsat...

Gözlem yapabilme seçeneğimiz olsa da...

Bu memeler şimdi açık, ana arı da hiçbir şey olmamış gibi yumurtaya devam ediyor.

Acaba bıraksak bu memeleri ve gözlemlesek...

Ana arı bu memeleri keser mi yoksa ana arı yine kapı önüne mi?

Ya takvimden haberiniz mi yok sizin.

10 güne kalmaz tepenize kar yağar ama bu ne memesi...

Tüm kolonilerde (her şey yolunda olmasına rağmen 2 koloni hariç) güçleri oranında günlük yumurta olmasını bu polen gelişine bağlayabiliriz sanırım.

Yavru alanının hemen yanına polen stoklamaları da güzel bir kışlama hazırlığı yaptıklarını gösteriyor.

Bazı kolonilerde varroa hasarına maruz kalmış arıları gördüm ama bu saatte artık kusura bakmasınlar.

Bahara ne kaldı şurada...

Şu anda günlük yumurta olduğuna göre...

Bunlar Kasım sonu doğacaklar.

Geçen yıl 07 Şubat'ta yavrular çıkmaya başlamışlardı ve bu durumda Ocak ayı ortası başlamıştı yumurtaya...

Yine öyle olursa...

2 ay sıkacaklar dişlerini...

Elimizde envanter sıkıntısı hep yaşıyoruz ya...

Bunun sebebi ise işletme doygunluğuna ulaşamadığımızdan çok hissediyoruz.

Şimdi 6 çerçevede kışlama hazırlığını tamamlamış bir koloniyi...

5 çerçevelik elimizde boş ruşet olsa da aktarıversek...

Ayrıca zamanımız olacak, artan 1 çerçeveleri de süzüp ballarını besleme kutusundan versek...

Çünkü şu anda elimde 10 adet 5 çerçevelik ruşet var ve onların durumu çok güzel...

Geleceğe yönelik planlamada zaten kışlamalarda 5 çerçevelik ruşeti planlıyoruz ama şimdi yerimiz dar...

Eğer imkanım ve zamanım olsa 5 çerçeveli ruşeti değerlendirirdim kışlamada...

Ancak onunda bir zamanlaması olmalı...

Önce 6-7 çerçevelik kolonileri güzelce teşvik beslemesi, stok beslemesi ve güzel varroa mücadelesi...

Böyle bir pastırma yazı gününde sıkıştır....

Ana arıları yetiştirme konusunda da etkin bir yetiştiricilik için zamanı iyi kullanmak gerekiyor.

Bir yere geliyorsunuz, anaları verecek koloni kalmıyor.

İşte o ara gevşetiyoruz olayı hem de Haziran-Temmuz ayında...

Bu anaları stoklamak için düşünülen bir basit sistem üzerinde çalışıyoruz bakalım.

Belki de kışa girerken yakalanacak en güzel günlerden birinde genel kontrolleri yaptık.

Kar altında arılıkta mangal yakıp, sucuk partisi yapacağımız günlere şurada ne kaldı...

Kasım Ayı Geldi, İşimiz Yeni Bitti...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 01 Nov 2009 16:47:00 +0000

Balkanlar'dan gelen soğuk hava dalgası ilk olarak Edirne'ye giriyor ya, orada bir türlü rahat ettiremiyorlar soğuğu ve o da bizim buralara kadar geliyor.

Ya yolda çok yoruluyor ya da biz iyi bakıyoruz olsa gerek çöreklenip kalıyor buralarda.

Sonbahar bakımları ile beraber bize verilen gazla giriştiğimiz temizlik ve boyama işlemlerini 5 hafta sonunda nihayet bugün tamamladık.

Demek ki yalnız olsam 20 haftada bitecekti.

Çünkü hep 4 kişi çalıştık.

Bu vesile ile bize bu gazı veren ve gazı verdikten sonra benden çok çalışan ekip arkadaşlarımıza tek tek teşekkür etmeliyiz. Ben genelde arılarda bakılması gerekenlere bakmaya, yok şu yok bu şeklinde kıyı kıyı çok kez kaytardım.

Bu yaptığımız işlerin önemini baharda daha iyi göreceğiz.

Kursiyerlerin artık kovanlarda sonbahar bakımları, malzeme temizliği ve boyaması konusunda öğrenecekleri bir şey kalmadı...

Zonguldak'tan geçtiğimiz günlerde emekliye ayrılmış olan tek hücreli ana yetiştirme kutularından 12 adet gönderilmişti.

Bizim eski ekipmanları tedavüle sokmak konusunda olan tecrübemizi bildiklerinden olsa gerek, gerçekten başarılı bir iş çıktı ortaya.

Bugün işler bu anlamda da gevşekti ki odanın toparlanması, sehpa ayakları boyanması gibi kıytırıkımsı işler vardı.

Birol abinin arılarının kontrolüne giden ekip, dönüşte uzun süredir yiyemediğimiz menemen kokusunu almış sanırım.

Havanın soğukluğuna ve köye girişteki cıvık çamura aldırmadan bizleri ziyarete geldiler.

Hoşgeldiniz, buyurunuz tava ve diğerleri...

Birol abiye kaldı pişirme işleri...

Özlemişiz baharda vadide çadırda yediğimiz menemenleri...

Odada sohbetleri kışın yapacağız demiştik ama daha erken devreye girdi.

Misafirleri gönderdikten sonra, ortalığı iyice toparladık.

Emekli kutularda şıkır şıkır devreye girdiler artık.

Sehpalar ise opsiyonelliğini yine konuşturdu.

Hepsi içiçe girmiş şekilde toplam 23 adet alıyor.

Zaten hepsi 24 olunca...

Diğer malzemelerde tekrar derlendi toparlandı ve bilgi notları ile dizayn edildi.

Arama derdine son.

Geçtiğimiz Mart ayında TEMA ekibinin Eskişehir'de verdikleri seminerde erken geldiğimiz için müsait olan Sayın Ahmet İNCİ ile yaptığımız sohbette çiftleştirme kutularının bazı özellikleri hakkında konuşmuş ve bilgi alışverişinde bulunmuştuk.

AR-GE çalışmaları günümüzde artık kaynak aktarılan bir bölüm.

Bu konuyu arıcılıktan uzak tutmak mümkün değil ki belki de en çok arıcılık için gerekiyor.

Bu kutuların orjinalinde üst örtü olarak ince kontraplaklar kullanılıyor.

Hem arıların genel durumunun kontrolünde hem de beslemelerde açılmaları gerekiyor.

Ekip olarak geçtiğimiz kış duyduğumuz ihtiyaç üzerine bu örtü tahtalarını 3 mm. şeffaf Flexiglass ile değiştirmiştik.

Bu kontrollerin bir çoğuna kolaylık sağlamıştı.

Ancak bu da yetmedi ve bu flexiglass'lara 4 mm. çapında delikler deldik besleme bölümü üzerine.

Bu delikle 60 cc. lik şırınga ile sıvı beslemeyi hiç arı ile temas etmeden yapmak mümkün.

Tabi ki bu kutunun orjinalinde bunu yapmaları maliyeti yükselteceğinden olaya sıcak bakılmıyor.

Bu kutuların besleme bölümlerinin içerisine strafor bardaklar koyuyoruz ki arılar sadece strafor bardaklara rahatça tutunuyorlar.

Kekleri de bu bardaklarda veriyoruz.

Aksi halde besleme bölümünden sızan sıvı besleme ürünleri karıncalara ve diğer sarıca arılara davetiye çıkarıyor.

Bu kutularda geçtiğimiz yıl yaptığımız kışlamalarda tamamı olmasa bile, bahara çıkanlarla vadide erken ana üretimi gerçekleştirebiliyoruz.

Tamamının kışlaması için gerekli arı yoğunluğunun ne olduğunu biliyoruz ama bu kadroya ulaşabilmek sıkıntılı...

Hep oynamak lazım...

Her yıl yeniden ana arı çiftleştirme kutusu doldurmak çok büyük külfet oluyor.

Çiftleştirme kutularında arı kadrosunu istenilen düzeyde tutabilmekte çok iyi takip gerektiriyor.

Bu tür kutularda ana arı üretimi yapılacak ise, yakında olmalılar ve özellikle stoklama beslemesinde sık sık verilerek seri biçimde stoklama yaptırılması gerekiyor.

Emekli işi bu ana arı işi...

Bizimki tecrübe kazanmak...

İlk ana arı üretiminde kullandığımız malzeme, ekipmanlar ve bilgi altyapımız ile bugünkü ulaştığımız altyapı arasında büyük farklar olduğu rahatlıkla söylenebilir.

O yüzden şartlar ne olursa olsun, ana arı üretimi için şartları zorlamak gerekir.

Hiçbir zaman kendi yetiştirdiğiniz anadan daha değerli ana arı satın alamazsınız.

Dağ Taş Arı ve Av...

noreply@blogger.com (HB) — Thu, 29 Oct 2009 19:30:00 +0000

Cumhuriyet bayramının kutlandığı güzel bir İç Anadolu sabahı...

Planlandığı gibi ekiple, planlanan yere ulaştık.

Sabah çorbaları sonrası, çaylarımızı da serin bir sabah olmasına rağmen çayımızı yudumluyor ve planlamalar gözden geçiriliyor.

Geçen haftalarda gidilen ve arı kolonisi olduğu tahmin edilen yere vardık ve avcılar hemen ava koyulmak durumundalar ki hem Dafi, hem de Rocky sabırsızlanıyor.

Ayrıca av olmazsa, konserve balık ile geçiştirilecek.

Haydi rastgele size bakalım.

Bizlerde pekmezi döküp, çevre aramasına başladık.

Pekmeze tek tük gelen arılar oldu ama hava da uçuşa pek müsait değil.

Derken Fikri'nin dikkatini kayanın altına çalışan 1-2 arı çekmiş.

Biraz pür dikkat olunca arının muntazam çalıştığı görülüyor ve herkes toplanıyor bölgeye ki bu arada avcıların uzaktan atışları duyuluyor.

Birkaç küçük kaya parçasını kaldırınca peteklerin üstü görülüyor.

Pekmeze ilgi göstermeleri ilginç.

Dağ başında pekmeze bir balarısının geldiğini düşünmek bile güzel...

Dikkatli açmak gerekiyor ki toz toprak dökülüyor temizledikçe...

İlk alınan peteklerden işçi arı örnekleri boş perizin şişelerinde bulunan alkole alınıyor.

Bu arada avcılarda ilk turu tamamladılar ve geldiler.

Birol abi hemen işin başında.

Ana arıya dikkat etmek gerekiyor.

Doğal ortamdan ilk defa arı alınırken görmek süper bir tecrübe oldu bizlere...

En dikkat çekici olan ise, toprağın içini ve kayanın bir bölümünü çok kalın propolisle kaplamışlar.

Alınan işçiler kutuya dolduruluyor.

Ana arı daha bulunamadı ve aşağıda salkımdaki arıların toplanması için keyif molası vermiş Birol abi...

Duvardaki propolisler çok ilginç.

İlk başlarda arının durumunu bilmediğimizden herkes maske taktı ama daha sonra arı ne yapıyorsunuz bile demedi.

Anayı bulmak için arı silkelendi tekrar ama kayanın altından verilen dumanla yukarı çıkan ana bulundu.

Bir yerden ana arı çıkarmak için önce işçileri alıp, silkeleye silkeleye yukarı çağırmak gerekiyor ki ana arı da bu ivme ile dumanı da yiyince yukarı çıkıyor.

Arıyı aldık ya, avcılar görev başına.

Biz kıyı kıyı çayı demledik ve birşeyler atıştırırken haber geldi ve güveç yanacak bakalım dediler.

Birol abi, Dafi ve tavşan

Çay operasyonu sonrası geçtiğimiz günlerde alınan arıların yerlerini görmek üzere 3-4 km. lik mesafeye gidildi.

Güveç ekibini çeşme başında bırakıp, bizler diğer bölgeye devam ettik.

Hüseyin Yavuz, Dafi ve Rocky'e nasıl ferma durulacağını anlatıyor.

Kayada daha önce alınan arıdan kalan petekler.

Dağ taş arı ve av.

İç Anadolu gerçekten çok güzel.

Allahım yenmezde ne yapılır?

Trap çalışmaları güveç pişerken devam ediyordu.

Yedik, içtik ve gezdik.

Güzel bir gündü ve belki yine gideriz bölgeye...

Bu güzel etkinliğin ardından kötü haber vermek nasıl olur ama alınan koloni, artık yerinde yoktu.

Terk etti bizi ve kayadan geldi, kayaya uçtu yine.

Yerinde yeller esiyor...

Bir Sevdadır Arıcılık...

noreply@blogger.com (HB) — Mon, 26 Oct 2009 19:19:00 +0000

Tam dönüyorduk gittiğimiz yerlerden geriye, baktık ki çok uzaktan daha yeni yeni gelenler varmış.

İç Anadolu için Kışlama Vakti...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 25 Oct 2009 16:37:00 +0000

Ramazan ayında bazı illerin ismi sayılır ve ... ili için iftar vakti şeklinde...

Benzeri bir durumla İç Anadolu içinde kışlama vakti artık.

Dolayısı ile bilgi paylaşımı yapılan ortak paydamız arıcılık olduğuna göre arılarımız kışa hazırlamak önemli etkinlikler gerekiyor.

Ana hatları belli zaten ama ayrıntıların daha önemli olduğunu gün geçtikçe daha iyi anlıyoruz.

Arıları sıkıştırdık, varroa mücadelesi yaptık, sıvı teşvik beslemesi yaptık.

Daha sonra stok beslemesi ile kışlık stoklarını tamamlattık.

Bu kadar basit gözüküyor ama ya ayrıntılar...

Arıcılık çok geniş bir konu olduğu için bu kadar ilgi görüyor ve ihtisaslaşmak her konuda mümkün olmuyor.

Temel arıcılık bilgilerini bile dağarcığa yüklemek ve uygulamak büyük çaba gerektiriyor.

Ancak bu yıl daha fazla hissettiğimiz yağmalama davranışı altında arıcılık yapmak daha işleri zorlaştırıyor.

Buna rağmen istediğimiz düzeye gelen kolonilerle kışlayacağız nasipse.

Yavrulu, kemeri ballı kışlama için ideal bir çerçeveye örnek...

Bu şekilde kemerini yapan koloni, yavrulama alanını da kışlayacak düzende hazırlıyor ve yumurtlamaya kıyı kıyı devam ediyor.

İç Anadolu için geç bile kalmış gece soğukları, bugünlerde aşırı yumurtlayacak kolonilere atacağı tokatı çoktan hazırlamıştır ama bu çerçeve ile biraz zor atar.

Bu şekilde yavrulu 2 çerçeveli ve toplam 6 çerçeve arıyı kışlatacağız ki tüm koloniler bu güçte.

6 çerçeve arı...

Bir çok bölge için bu rakam komik gelebilir ama 6 çerçeveye sıkıştırılmış kolonilerin kışlama performansları başarılı sayılıyor.

Çerçeve üzerindeki arılar ne kadar az değil mi?

Kemerlerin iyice görülmesi için silkelenenince sadece gençler yapışık kalıyor yavru alanında.

Zaten bal kemeri üzerinde arı da pek durmuyor.

Bu çerçeve de duvar çerçevesi olarak stoklanmış.

Bırakın kışın bu çerçeveden bal yemeyi, ucundan bile tadamazlar.

Ancak o çerçevenin orada duruşu koloniye vereceği sinyal yeterli...

Yavrulama faaliyetleri 2 çerçeveye düşse de çıkan yavruların yerlerine yeni yumurtlamalar ile süreç kontrollü devam ediyor.

Sıvı beslemeyi sonlandırdık ve 1/2 kg. kekleri üst yemliklerine vererek beslemeye noktayı koyduk ki zaten salkıma girdiklerinde besleme kabına çıkamayacaklar.

Sonuç itibarıyla, ana hatları ile arıcılık yapıldığında koloniler kışa kendilerini hazırlayabiliyorlar ki zaten kendi başlarına bunu yapabiliyorlar.

Arılarda işleri Cumartesi bitiriyorum ki Pazar günü ekip çok tezcanlı...

Yetişmek mümkün değil onlara...

Hüseyin Yavuz'a göre dolap öyle yerde olmazmış...

İyi de ne yapacağız?

Ben karışmayacakmışım!

Biraz dubel ile vida alacakmışım.

Aldık ve Hüseyin ayarı çekti.

Dolap artık duvarda.

İşini istediği yöntemlerle başaran birisinin mutluluğu gözlerinden okunur ya.

Sehpalarda bulunan çerçeveler artık ilave veya boş kovanlarda dizayn edildi.

Üstlerine de küçük not kağıtları zımbalandı.

Ve dolabın içi de dolduruldu tekrar.

Soğuk kış günlerinde arılıkta sıcacık sohbetlere mekan olacağından burası içeriği de ona göre düzenlendi.

Sadece "karda sucuk" zamanı sucuk alınacak o kadar...

Boya boya bitmiyor ki o kadar çok malzeme olduğu genelde evlerde de boya badana işlerinde anlaşılır ya.

Aslında sonu göründü ve..

Bitti sayılır.

Hüseyin yine gelecek günlerin sohbet masasını ayar ediyor.

Zonguldak'tan gönderilen ana çiftleştirme kutuları da temizlendi ve birer katları boyandı.

Bitince onlarda çok güzel olacaklar.

Biraz da köyde çevresel ilişkilerimizi gözden geçirdik.

Domates mevzuları artık biliniyor ya.

Bugünde, haftalık işyerinde yapılan kahvaltılara eşlik edecek domatesler toplandı...

İşlerimizi yaparken, bizleri arılıkta gören arıcı arkadaşlarımız ve büyüklerimiz de kısa süreli kolay gelsin dileklerini iletmeye uğruyorlar sağolsunlar.

Arıcılığa yeni başlayanların işlerinin ne kadar zor olduğunu anlatıyoruz ya bunun bir sebebi var.

Bugün yeni başlayan bir arkadaşımızda uğradı yanımıza.

Arıları hakkında anlattı ama bir baksak hele benim arılara dedi.

Hep birlikte gittik ki bize yakın sayılır.

Ancak arılarda yoğun bir uçuş vardı yaklaşınca.

Yeni başlayanların önce bir arıcının yanında arıcılık yapması gerektiğini de zaman zaman yazıyoruz.

Yeni başlayanları suçlamak gibi bir durumumuz asla olamaz ki zaten onlar bizden çok titriyorlar arılarının üzerine ve en çok onlar üzülüyorlar.

Ancak olaylardan ders çıkaran aklı-selim toplulukların başarılı olacağı gelecek günlerde yerimizi almak için çok daha fazla çalışacağız.

Basit gibi görünen bir ihmal yapılmış.

Zayıf arıdan alınan kemeri ballı bir çerçeve arıların temizlemesi için hemen koloninin önüne konulmuş.

Bu arıların olduğu yerde de başka 20'den fazla koloni var.

Neden öyle yapmış diye sorduk ki aynı davranışı yakınındaki arıcı yaptığından...

Ama arıcılıkta zaman yönetimi çok önemli...

Bizler erken baharda günün ortasında rahatça besleme yapıyorduk vadide.

Ancak bugünlerde ise hava kararıyor ayrılırken arılıktan...

Malum yağmacılık davranışı zaten zirvede iken...

Arılarına bakacaktık arkadaşımızın ama o çerçeveyi ortadan yok edip, kolonilerin uçuş deliklerini 1 arı girecek kadar daralttık ki güçlü koloniler savunmalarını kurmuşlardı.

İnşallah bir sıkıntı olmazda gelecek günlerde uygun bir zamanda bakarız.

Odada da işler yoluna girdi gibi.

Vadiye gidersek eğer, vadiye gidecek boş kovanlara esmer / polenli ve ballı çerçeveler doldurularak düzenlendi.

Kılavuz petekler, beyaz kabarmışlar ise ilavelerde burada kalacaklar.

Sehpalarda boşa çıktı artık ve onlara da hafif bir bakım çekeceğiz.

Gelecek günlerde de yapılan sonbahar işlerini ayrıntılı anlatmaya çalışırız ki gerçekten biz de eksiklerimizi görerek tamamlayabiliyoruz dostların ve büyüklerimizin uyarıları ile.

Ancak öncelikle aklımızda hava şartları müsait olursa sürpriz bir günde arı safarisi var.

Planlamalar tamam ve kısmetse bu kez medyanın güçlü bir çıkarması ile gerçekleşecek safari.

Arıların işini bitirdik ya, safari de yapmak hakkımız sanırım.

Dostlarla bir arada, şöyle bir İç Anadolu bozkırını gezelim bakalım...

Kalın sağlıcakla...

Sonbahar Hüznü

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 17 Oct 2009 17:39:00 +0000

Sonbahar hüznü çökmeye başladı arılıklara...

Haftasonu arıcılık maceralarına bu kez Cuma akşam mesai sonrası başladık.

Nisan 2008'de arıcılık kursu fotoğrafını arşivden buldum.

Kursiyerlerden tanıdık çok.

İyi kovan boyayan / onaran arıcılar çıkacak bu kursiyerlerden deselerdi zamanında inanmazdık.

Ama konumuz Cuma akşamı kovan boyama değil...

Eski köy, yeni mahalle Satılmışoğlu'na gittik ekiple beraber...

Hüseyin Yavuz ve Fikri Atmaca'yı ilgilendiren boyutu ise bu arılar kurs arkadaşları Fatma hanım ve Mehmet Bey' e ait.

Kurs bitti gitti ve uygulama şansını yakalamış olanlar buluştu diyebiliriz.

Eskişehir gibi bir bozkırda hala 2 katlı durmaları sıkıntı yaratan bir unsurdu ancak ben işlemler yapılırken sadece seyrettim.

Hüseyin ve Fikri hallettiler.

Daha önce bal almışlar, biraz daha alındı ve sıkıştırıldı koloniler.

Yumurtayı kesmişler ki teşvik beslemesi de yapılmamış.

Stokları yerinde...

Varroa mücadelesi de yaptık ama arılar varroa açısından temizdi ilginç bir biçimde.

Neden bakılmamış bu kolonilere?

Bu bahçenin diğer tarafına kendilerine ev yapıyorlar ve bir çok işi de kendileri hallediyorlar.

Arılara gereken itinayı eve taşındıklarında gösterecekleri kesin.

Dönüşte organik marullar ve domatesleri de aldık ki Cherry domatesler enfesti.

Biraz da anma yapmak gerekiyor sanırım.

Gerçi kovanları boyarken de çok dua ettik ama yazıya dökmek bambaşka...

İzleyenlerin bir çoğu bilir ki Mart 2008'de Bilecik'ten Arif Uysal abinin önderliğinde Cevdet amcadan kovanlar ve arılar almıştık.

Her iki gidişimizde de yağmur ve soğuk inanılmazdı.

Bilecik denince aklımıza artık yağmur geliyor.

Bu resimde sigara içenlerde değişen bir durum yok ki hala içiyorlar. Bıraktıramadık bir türlü...

Ekip ruhu daha o zamanlarda perçinleniyordu ki bana kalsa o yağmurda çamurda başarmam mümkün değildi.

Sonra getirip indirmiştik depoya.

Cevdet amcayı da kısa süre sonra kaybetmiştik...

Bu resimde geçtiğimiz yıl kışlama durumu gözüküyor.

Bu yıl çatıları kullanmamayı düşünüyorum.

Kovanların eski haline bakıp bakıp...

Vay be nasıl da uğraşınca ve emek verince oluyor diyoruz bol bol...

Bir de yeni hallerini görelim bari..

Cevdet amca da keşke görseydi...

Belki bir yerlerden izliyordur...

Tacizciler...

Sarıca arılar artık azgınlaştılar ve salyalarını akıta akıta saldırıyorlar.

Ellemedim ellemedim ama artık çiftleştirme kutularına musallat oldular ve iplerini çektiler.

Perşembe akşamı hazırladık tuzağı..

2,5 litrelik pet şişeyi cart kestik ortanın az üstünden...

Ters çevir, kapağı çıkar ve geçir tersleme...

İçine de biraz şerbet...

Cumartesi sabah gittiğimde bir hayli vardı ki yeni girenler beyhude çıkmak için uğraşıyorlardı.

Döktük ve yeniledik sıvıyı...

Canlıları da hallediverdik.

Tamam canlıdır, vardır bir yaratılış sebebi ama besleme yapılan çiftleştirme kutularında ne işiniz vardı değil mi?

Bu uçuş ızgaraları da yeni takıldı.

Dayımın arkadaşlarından geldi 3 tane ve taktık boyama esnasında.

Gözlemim şu ki savunma anlamında çok faydası oluyor.

Biz de kışın pek olmuyor ama fare gibi zararlıların kovanlara girme eğilimi gösterdiği yerlerde çok etkin olarak kullanılabilir.

Bugün bir hayli mesafe daha kat ettik ki kovanlar bitti. İlaveleri de yarıladık sayılır.

Haftaya boyayı sonlandırıp, odada sehpalarda bulunan petekleri de güzelce tasnifleyip, kovanlara ve ilavelere dizdik mi artık kışın sohbet odası hazır...

Sonbahar hüznü dediğimize göre...

Soğuk karlı kış günlerinde arılarımızı elbette düşüneceğiz ama endişelenmemiz için yapılması gerekenleri yaptık mı?

Aşağıda saydıklarımızı yaptıktan sonra ayakları uzatıp, elleri de enseye atmak gerekir değil mi?

***Bal hasadı sonrası kuluçkalıkta esmer petekleri bırakarak, arıların gücüne uygun koloniyi sıkıştırdınız mı?

***Bal hasadı sonrası balözü akımı azaldı veya bitti ise katı besleme yaptınız mı?

***Arılıktaki kışlayacak tüm arıların güçlerini eşitlediniz mi?

***Birleştirmeler sonrası kuluçkalıkta boşluk kaldı ise bölme tahtasını koydunuz mu?

***Uçuş deliklerini yağmalama ve sarıca / eşek arısı tacizleri için daralttınız mı?

***Varroa için en az 2 etken maddeyi dönüşümlü kullandınız mı?

***Genç ana arının yumurtlaması için 1/1 oranında hazırlanmış sıvı teşvik beslemesi yaptınız mı?

***Yavrulama faaliyetlerini kontrol ettiniz mi?

***Ana arılarımızı daha baharda değiştirdiğimizi varsayarak, değişemediğimiz anaları sonbaharda genç ana ile değiştirdiniz mi?

***Süreç içerisinde ana kaybı yaşayan kolonilerinizi tespit edip, yedek anaları devreye soktunuz mu?

***Örtü bezi / örtü tahtası eksiklerini tamamladınız mı? (Biz örtü tahtası tercih ediyoruz artık.)

***Kovanlarınızı boyadınız mı? (Eğer bunu yaptıysanız direk sırtüstü yatabilirsiniz kışboyu...)

***Kovanlarınızı boyamaktan öte, kışlamak için gerekli onarımları gerekiyorsa yaptınız mı?

***Kuluçkalıklardan ve ballıklardan artan peteklerinizi güveye karşı korudunuz mu?

***Hasat ettiğiniz balları yavaş yavaş tüketiciye ulaştırdınız mı?

***Yavrulama faaliyetinde iklimsel olarak görülen aksamalar için polen veya polenli kek vermek gibi tedbirler alabildiniz mi?

***Amatör ana arı üretiminizi Temmuz ayı sonunda sonlandırdınız ve çiftleştirme kutularını kışlatmak için tedbirler aldınız mı? (Ana arı üreticiliği için çok önemli bir unsur.)

***Yavrulama faaliyetinin azalması ile gece sıcaklıkları iyice düşmeden stok beslemesi kapsamında gerekirse hergün stok tamamlanana kadar 2/1 oranında koyu sıvı besleme yaptınız mı?

***Arıcılık Kayıt Sistemi kapsamında kolonilerinizi saydırdınız mı?

***5 çerçevenin altındaki kolonileri kışlatma çabası içinde olmaktansa birleştirdiniz mi?

***Koyu sıvı besleme sonunda üst yemlikten katı besleme yapacak mısınız? (Bizde haftaya bu bölümü de halledeceğiz.)

***Kovanlarınızı mutlaka ama mutlaka yerden yükseğe aldınız mı?

*** Tüm işlemler bittikten sonra kovanların arkasını nemin kolay tahliyesi için hafifçe kaldıracak mısınız?

***Fırtına esnasında arılığınızda uçabilecek materyalleri emniyete aldınız mı?

***Kovan kapaklarını yağış geçirgenliği açısından kontrol ettiniz mi?

Her maddeye bir puanlama tekniği uygulasak, belki de kışlamada rahatlık endeksi çıkarılabilir.

Kışı rahat geçirme adına yapılacakları yapıp, gerisi artık kısmet demek gerekiyor sanırım.

Arılıklarımızı izlemek adına Turkcell'in 3G göz sistemi çok hoş ancak bizler için eksik taraflarıı var henüz.

Öncelikle göz elektrik ile çalışıyor. Ayrıca gözün olduğu yerde 3G teknolojisi olması gerekiyor.

Yakında bu sorunlar çözülürse, istediğiniz zaman gözü arayıp, arılıkta ne var ne yok 3G destekli cep telefonumuzdan izleyebileceğiz.

Murat Akın hocam ense yapmak için gerekenlerin içine bir eklenti bildirmişler yorum ile.

Sanırım dediği şudur...

Haydi Bakalım Norveç Yiyenler...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 11 Oct 2009 17:31:00 +0000

Dayımın genelde anlattığı bir öykü var bizlere...

Öyküyü dinledikten sonra hayat boyu referans alırsınız bu öyküden...

Hikaye şöyle...

Büyük bir çiftlik sahibi çiftliğinde çalıştırdığı tarım işçilerine sabah aldığı simitleri, kimse kimseyi görmeden nasıl başarıyorsa hepsine tek tek veriyormuş.

Herkes kahvaltıda simit yiyor ama belli etmiyormuş kimse kimseye...

Öğleye doğru sıcak tepeden bastırınca işler yavaşlıyor ve çiftlik sahibi oturduğu gölgelikten hafifçe ayağa kalkarak işçilere doğru..

"Haydi bakalım simit yiyen.." dermiş.

Ahanda işler hızlanıverirmiş.

Bizimki de o hesap...

Polen vermiştik ya...

N'oldu polen diyenlere...

Besleme kutusunun sıvı ile temas eden bölümüne verilenleri bazı koloniler almamış ki polen şerbeti engellemiş ve eriyince bloke etmiş şerbeti...

Hamurumsu olan poleni alamayanlar vardı.

Ancak yine besleme kutusunun ön kısmına verildiğinde sıvı ile temas etmeyenleri almışlar.

Dolayısı ile kalan polenleri de verdik bu şekilde...

Sıvıya değdirmeden verdik gitti...

Bazı kolonilerde polen stoğu hızlanıyor ama bizim verdiklerimizden olduğunu sanmıyorum.

Sabah çiğleri düşmeye başladığından erken saatlerde polen gelişi gerçekleşiyor.

Bugün saat 12:00'da erkenden arılığa gittiğimizden polen getiren arılara rast geldik.

Ya boyadık tamam da yağmur yağarsa, kar yağarsa ne olacak?

Nasıl kıyacağız?

Çiftleştirme kutularını da elden geçirsek mi acaba?

Bugün Hacı abinin kolonileri elden geçirme vakti...

Yandaki boş tarlayı kat ediyoruz ve burada çürümüş söğütten, söğüt kurusu topladık.

Tarlada yerde serili olanlar pancar yaprağı...

Diğer köyde çıkarılan pancarların yaprakları buraya traktörlerle getirilip boşaltılıyor ve akşamüstü sürü burada otlatılıyor.

Hacı amcanın arılarının sıkıştırmalarını, gıda ikmallerini ve varroa mücadelesini yaptıktan sonra en önemli bölümdeyiz.

Bulgaristan domatesi...

Hacı amca da hala tohumları mevcut ki geçtiğimiz yıl da tatmıştık bu lezzetten.

Sağolsun her yıl tadıyoruz sayesinde.

Yaşı ise 78... Allah uzun ömürler versin...

Ben burada kıpırdamasam gittiydim çoktan diyor.

Bizde aşağıdaki gibi kıpırdamasak hiç olmaz...

Yine Fikri'den Norveç ziyafeti bizlere.

Bugün onur konuğu Yusuf abi...

Bugünde hafiften yedik bakalım.

Haydi bakalım Norveç yiyenler...

Bir hayli finale yaklaştık ama daha ilaveler var.

Fakat acaip dağılmışız...

Olsun arılığa baktıkça gurur duyuyoruz ya.

Zaten önemli olan da Garp kafasıyla arıcılık yaparken, Şark kafasıyla hata üstüne hata yapmamak değil mi?

Değişen Şartlara Uyum...

noreply@blogger.com (HB) — Thu, 08 Oct 2009 17:09:00 +0000

Değişen şartlara uyum sağlamak...

Yusuf abi dedi ki...

Eğer değişen bu şartlara arılarını hazırlayamayan arıcılar olursa çok kış kaybı yaşarlar.

Değişen şartlar neler acaba?

Ülkemizin birçok bölgesinden gözlemlerimiz oluyor.

Bazı bölgelerde 5 çerçeve arıda bile 5 çerçeve yavru var iken, bizlerde 6 çerçevede 2 çerçeve yavru var ancak...

Acaba gerçekten 5 çerçeve arıda 5 çerçeve yavru var mı?

Bizim kafkaslar ve yerlilerde de yavru 1'er çerçeve civarı devam ediyor.

Yavrunun önemi tabi ki var ama esas dikkat çekici olan kolonilerde geçen yıl bu tarihlerde olan polen stoğu yok.

Kışa hazırladıkları poleni bile depolayamayan koloniler sıvı teşvik beslemesine de yeteri kadar cevap veremiyorlar.

Arı ırkları arasında fark ise, polen kıtlığına rağmen bazı ırklar hala yumurtlama eğiliminde ama polensiz yetiştirilen işçiler baharda ne kadar verimli çalışacak.

Neden polen yok konusunu daha önceki günlerde de paylaşmıştık ki yağmur hiç yağmadı bölgeye.

Polen yoksa poleni nasıl verebiliriz koloniye veya nasıl ikame edebiliriz?

Önemli bir konu aslında.

Bugün haftasonu boyananların sisteme sokulması ile arılıkta değişecek kalmadı ve hepsi boyanmak üzere depoya atıldı ki bundan sonrası kıyı kıyı olur.

Son mohikan ise evlere şenlik...

Nuh-nebi'den kalma.

Ekip bunlara da boya-tamir için gaz kesiyor ama elekle su taşımaya benzeyecek bir durum...

Ben öğleden sonra gitmiştim arılığa ve ekip akşamüstü geldi ki iyi ki gelmişler, işleri ucu ucuna yetiştirdik.

2'nci tur Perizin'i de yaptık fırsat bu fırsat...

Çevremizde başka arıcı olmadığından varroa mücadelesinde sıkıntı yaşamıyoruz.

Hacı amcada da 2 kovan var ama onların bakımlarını da bu haftasonu yapacağız.

Aslında onlara bakmasak iyi olurdu ki varroa mücadelesinde başarısız olursak, suçu atıverirdik hacı abiye...

Bu olay aslında başarılı olsa ne olur ki dişlerinin kovuğuna bile gitmez ama...

Baharda varroa mücadelesi yapılırken derlenen polenleri keke katmak üzere derin dondurucuda hiç kurutmadan taze olarak depoluyoruz.

Baharda keke katana kadar kışa girişte versek ve bunları stoklasalar...

Beyin fırtınası yaptık ve nasıl yaparız nasıl yaparız derken Muhsin Doğaroğlu hocamızın polen keki tarifini önerdiler bize.

Ancak zamanımız hazırlamaya yetmediğinden bu akşam bir ilginç deneme yapalım dedik.

2 çeşit uygulama yaptık ve durumu Cumartesi gözlemleyeceğiz.

İlk uygulamada poleni besleme kabı ön tarafına sıvı besleme ürününe değdirmeden verdik.

Polencibaşı terimini de arıcılığımıza kattık.

Fikri Atmaca elinde kaşıkla ayar ediyor poleni...

Diğer uygulama ise sıvı besleme ürünü ile temas eder şekilde verildi.

Polenin kurutulmamış olmasından dolayı taşınıp stoklanacağı düşüncesi taşımaktayız...

Ülkemizin bir çok yerinde arı hastalıkları konusunda artış olmasında polen yokluğunun da bir etken olduğunu söyleyebiliriz ki arının mücadele gücünü düşürüyor polensizlik...

Bizim verdiğimiz 1-2 kaşık polenle mi olacak?

Eğer alırlarsa seri biçimde devam eder stok yaptırırız.

İşleri bitirdik ki hava da karardı.

Genel çiçek bahçesi fotosu ise gece karanlığında çekildi.

Bakarsan bağ, bakmazsan Afganistan arılığı olur.

Siz hiç Afganistan arılığı gördünüz mü?

Boyaya Devam ve Bumerang Ustasından İnciler

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 04 Oct 2009 16:47:00 +0000

Cumartesi günü bir hafta önce boyanan yeni kovanlarla, boyanacak kovanları değiştirme için arılıktaydık...

Hala havalar güzel gidiyor ama arılar yavruyu iyice azaltmışlardı.

Bunu polen gelişinin azlığına bağlıyoruz ki, sel basma görüntülerine rağmen bize damla yağmur düşmedi denilebilir.

Aktarma esnasında hem bal stokları, hem polen stokları, hem varroalı arı veya kanatsız arı kontrolü, hem de yavrunun durumunu kontrol ediyoruz.

Yavru durumu genelde 2 çerçevede mevcut, ancak yeniden yumurtlama başlamış.

Arıları 6-7 çerçevede eşitlemiştik ki 7 olanlarda 6 çerçeveye düşmüşler doğal olarak.

Ancak ilerleyen günlerde tüm işlemler bittiğinde bazı kolonileri iptal edebilir ve tekrar bir güçlendirme yapabiliriz.

Şu halleri de kışlamaya yeterli gözükse de güçlünün zararını görmedik.

Boşa çıkan anaları da kutulara çakarız...

Aktarımlarda çok az polen stoğu görüldü.

Normalde yukarıdaki bu çerçeve 2'nci çerçeve olduğundan yavrulaması gereken çerçeve ama yavruyu bu yıl tam orta çerçevelerde devam ettiriyor.

Varroa için Formik asidi küçük buzdolabı poşetleri içindeki kartonlara emdirerek vermiştik.

Bu hafta topladık ve klasik tepkilerini yine vermişler.

Propolis ile sıvamışlar.

Sıcak havada da yapış yapış her yere bulaşıyor.

Aktarma yaparken fırsat bu fırsat varroa için Kaumafos etken maddeli çözelti kullandık.

Nam-ı diğer Perizin.

Haftaya bir tur daha vereceğiz.

Karakaçan otlayacak yeri bulmuş.

Muhabbeti hiç çekilmiyor habire otluyor.

Bu konuyla nasıl bağlayacağız ama...

Köyde yaşlı bir amca var.

Bumerang yapıyor ağaçlardan çocuklara...

Sohbet imkanı bulduk kendisiyle...

Bumerangı bilirsiniz, "L" biçiminde olup, hızla atarsınız ve döner - döner tekrar size döner...

Bumerang yaptığı ağacı söylemiyor ama her ağaçtan olmuyor diyor.

Bazıları atarsın, gelir ve tutarsın...

Şahane de ses çıkarır diyor.

Bazılarını atarsın, gider ve gelir, sen yapıp-fırlattığın halde gelir sana çarpar.

Neden çarpar? diye sorduk.

Ağacı bozukmuş, sen ne kadar işlersen işle ayar tutmazmış.

Çarpmayanlardan bizlere de yapacağına söz verdi.

Gelelim Pazar gününe.

Cumartesi içeri yığdığım boyanacakları, öncelik ruşetlerde olacak şekilde başladı ekip boyamaya...

Ben yine arılara yapılacaklarla uğraşıyorum.

Önce ruşetleri boyuyoruz ki bunları sisteme sokup, kovanları alacağız içeriye boyamaya.

Ruşetler hakkında söyleyecek bir şeylerimiz var elbette.

Elimizde topu topu hepsi 10 tane var.

Ancak bu sayıyı kışlayacak arı sayısına denk getirmek gerekiyor.

6-7 çerçeveye sıkıştırmıştık arıları eşitleyerek...

Bugün kadrosu iyi olan 6 taneyi daha ruşetlere indirdik.

6 çerçeve full arı, 5 çerçevelik ruşete indiğinde 1 ballı artıyor ki onu da depoya alıyoruz.

6 çerçeve arı, 5 çerçevede sıkışıyor.

İç Anadolu bölgesinde kısa bir arıcılık hikayemiz içinde bu bölgenin en iyi kışlamasının bu ruşetlerde sağlanacağını düşünüyoruz.

Ancak bu ruşetlere aktarmadan önce mutlaka arı en az 6 çerçeveli şekilde ayarlanmalı ki ruşete indiğinde bomba gibi 5 çerçeve olsun.

Aktarma sonrası arıların ruşete karşı algılama sorunları oluyor ama kısa sürede normale dönüyorlar.

Bugün güveç günüydü.

Kısaca boyama bahane, güveç şahane..

Kışlamada kullanılmayacak kovanlar depoda yerlerini alıyorlar ama işçiliklerini hiç boşlamıyoruz.

Polenli kovanlar bu kış depoda duracak.

AK = Ahmet Kocabaş ( Ahmet şef)

Daha önce vernik rengi olan kovan beyazlara büründü.

Kendi kovanını biraz torpilli boyamış ama ben dışarıda olduğumdan göremedim.

Sonradan uyandık ama attığı fazla bir kat boya nasıl sökülür bilmiyoruz.

Ahmet Şef'in kovanda polenli olduğundan depoda kalacak.

HY: Hüseyin Yavuz

FA:Fikri Atmaca

Markaları hazır ama kovanları daha sistemde, o yüzden boyayamadık.

Zaten onlarda polenli olduğundan depoda yer alacaklar.

Polenlikler elden geçirildi ve baharda kullanılmak üzere uçuş deliği straforları bile takıldı.

Bir işi yaparken yapmak lazım ki sonra yaparız dendiğinde iş yükü daha da artarak karşımıza çıkıyor.

Bu kovanların içine iş bitimi depoda sehpalarda bulunan yavrulama yapılabilecek düzgün esmer petekleri dizeceğiz ve eğer gidilirse vadiye bu şekilde gidecekler.

Ayrıca vadide bahar aktarmasına katkıda bulunacaklar pırıl pırıl.

Bir hayli beyazlayan var ama daha 16 adet değişecek mevcut.

Depoda boyanıp işi bitenler devreye girince 1 haftalık işimiz var.

Daha sonra ilaveler, çiftleştirme kutuları derken...

Bu kış işimizi bulduk...

Tekrar tekrar söylüyorum ki bana kalsa tek fırça süremem.

Ekip sağolsun, tek fırça sürmeden arılık çiçek bahçesine dönüyor.

Ben kovanların içinden sorumluyum...

Akşam hava kararırken paydos ettik ve yorgun yorgun evlerin yolunu tuttuk.

Hava kararıyor olsa da çiçek çiçektir.

Belki Referans Olur...

noreply@blogger.com (HB) — Tue, 29 Sep 2009 18:09:00 +0000

Görüntüler bizden değil bu kez...

Hobi amaçlı arıcılık yapan yurtdışı örneklerini zaman zaman güncellemelerimize düştükçe inceleme imkanı buluyoruz.

Referans almak adına...

http://picasaweb.google.com/bretholcomb/HoneyHarvest2009#

Çiçek Gibi Olmak...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 27 Sep 2009 17:57:00 +0000

Yapılan işlemlerin beğenilmesi durumunda genelde kullanırız ya...

"Çiçek gibi olmuş." diye...

Gerçekten çiçek gibi olmuş.

Dün boyadıklarımızı sisteme sokmaya ve diğer kovanları da boyamaya bugün devam edildi.

Ekibe Ahmet Şef'te bugün katıldı.

Tel fırçayı eline bir aldı ki...

Aslında kovan temizliği, boyama falan bahane...

Amaç mangal yakıp, taaa Norveç'lerden gelenlerin tadına bakmak...

Dün akşam Yusuf abi kendisinde bulunan strafor kovanları getirmişti.

Sabah ilk iş onları da boyadı ekip ve ben habire aktarıyorum...

Zaman zaman Ahmet şef yardım etti de yağmacılara pek prim vermedik.

Yusuf abi biraz zor tanır bu kovanları...

Üstelik küçük tadilatlara maruz kaldı kovanlar...

3 kovan yanyana bir sıra şeklinde kamyonete sığmayanlar vardı ki artık sığacaklar.

Yerlerini almaya başladılar arılıkta...

Uçuş delikleri de sert straforla daraltılıyor.

Yağmacılık faaliyetleri üst düzeyde bugünlerde...

Çok dikkat etmek lazım...

Ekip arkadaşlarımızdan Hüseyin Yavuz'un tespiti çok yerinde idi.

"Sonbaharı görmeden ben arıcı oldum denilemez."

Akşamüstü sistemden içeri gelen kovanlar tekrar hummalı bir çalışmaya maruz kaldılar.

"Çiçek gibi oluyorlar çiçek.."

Bana kalsa kovanın içindekiler daha önemli ama...

Bana Bir Harf Öğretenin...

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 26 Sep 2009 17:52:00 +0000

Ramazan ayı boyunca planlamalarımız bayramda hiçbir yere kıpırdamamak üzerine kuruluyordu.

Ancak yakın arkadaşlarımızın bildiği bir vesile ile bayramda yine memleket yollarına düştük ve hiç kimseye de haber vermeden..

Sürpriz yapmanın zevki kadar, sürpriz yapılanın şaşırmaları...

Hayatın tadı tuzu...

Öncelikle Bandırma'ya gidildi ve ertesi gün doğru dayımın yanına...

Evde yok tabi ki...

Bizde doğru çiftliğe...

Arılarını göl boyundan getirmişler kıyı kıyı bakımlarına başlamış ama biz onu kestirirken yakaladık.

Egehan ve Kardelen çok mutlular ki bayram sonrası yoğun bir maratona başlayacaklar.

Egehan bu sezon büyük katkı yaptı bize...

İlginçlikler dikkatimizi çekiyor genellikle...

Pert olmuş bir kovan...

Tamir peronundan yakılacak perona getirilmiş.

Çiftliğe gelince, bayram dönüşü yapılacak hasat için hedefleri işaretledik.

Ayvalar için henüz erken...

Dayımın bugünlerde üzerine titrediği ve favori meyvesi...

Hünnap...

İlk başta yesek mi yemesek mi diye düşünüp, bir tane tatmak yetiyor.

Sonu yok bir daha...

Çatır çatır ye dur.

Yeşil olan meyve daha sonra kahverengi hal alıyor ve...

Dayım, Egehan ve Kardelen'i almış etrafına...

Muşmula, Döngel, Beşbıyık...

Bu meyve içinde henüz erken.

Dayım bu sezon arı otu ekmişti ve bizler Mayıs ayı ziyaretimizde paylaşmıştık resimleri...

Arı otunun bölgesel karakteristiğini takip etme adına edinilen tecrübeler çok önemli...

Hiç tohum toplamadığından tohumlar öyle bir saçılmıştır ki...

Ve sulama yapılan meyvelerden kaçan suların olduğu bölümde tekrar çıkan arı otu açmış bile.

Ancak sulama yapılmayan yerlerde de yağan yağmur sonrası öyle bir çıkış başlamış ki...

Bu çıkan yeni sürgünlerin akibeti zaman içerisinde belli olacak.

Dayımın işi çok zor.

Malum güve sebebiyle petekleri arılara nöbet tutturuyor.

Dolayısı ile sonbahar bakımı gecikiyor.

Doğada olmayınca armuta yükleniyorlar..

Bu dönemde dökülen bir çok meyve ne kadar ihtiyaç karşılar ama yine de çalışmaktan vazgeçmiyorlar.

Bayram sonrası hasadı.

Yerli elma denilen çeşidin bir dalı toplanmadan bırakılmış bize.

Bizde toplayıverdik...

Gelelim artık yavaş yavaş arılarımıza...

Eylül 2008'de bir yorum gelmişti.

Sayın Ahmet Arın göndermiş.

"Blogunuzda gördüğüm bu barkod etiket taktığınız kovanlar sizin olamaz hiç yakışmadı. Balların 2 kilosunu da kovanların bakımına harcasanız diyorum."

Yorumlar, değerlendirilmeli ama zamanımız kısıtlı malum.

Üzerinden 1 yıl geçmiş.

Bana kalsa yine boyanmazlar ama.

Arkadaşlar tutturdu boyayalım diye.

Boşverin...

Olaya kilitlendiler artık.

Bize de kovanları aktarıp, kovanları boşa çıkarmak düştü.

Öğle saatlerinde boşta kalan kovanlara aktarmaya başladık ve boşalanları arkada depoya attık.

İlk önce hem içlerini hem de dışlarını spatula ile temizledik.

Şimdi elektrik olsaydı bazı aparatlar ile işler kolay olabilirdi ama her şey yavaş yavaş.

Jeneratör ve küçük bir kompresör planlamaya alınmalı emeklilikte...

Ancak arkadaşlar bilek gücüyle işi kotarıyorlar.

Daha sonra pürmüzü yaktık ve kovan içlerini bir güzel aleve maruz bıraktık.

Bu işlem sonrası tekrar inceden bir spatula çekiyoruz.

En ince işçiliklerden birisi de tel fırça ile fırça atmak...

Daha önceden kalkan boya kalıntılarını güzel temizliyor.

Bilecik'ten gelen kovanların uçuş tahtaları da küçültüldü.

Yusuf abi'den her arı taşımada fırça yemektense...

Elimizdekiler yetmiyormuş gibi.

Al sana 12 fil daha...

Ülkenin kuzey bölümünden İç bölümüne küçük bir yer değiştirmesi.

Ancak gelecek yıl dolduracağız kısmetse.

Ana arı üretimi için bu modeli de arılığımızda denemek edinilecek tecrübeler açısından çok önemli bizim için.

Temizlemeler ve onarımlar sonrası boyama işlemleri...

Boyama ürünü olarak Silikonlu Dış Cephe boyası kullanıyoruz.

Su bazlı olduğundan hem uygulaması hem de etkinliği çok güzel.

Büyükşef Sn. Murat Çakır tarafından önerilen bu boya ile 3 yıl önce boyadığımız ilavelerde hiç problem görülmüyor.

Bu üründen daha etkili bir ürün önerilene kadar şu ana kadar gözlemlerimiz doğru ürünün bu olduğu yönünde.

Şimdi bu çerçeve test çerçevesi...

Bu çerçeve sehpalarda depoda...

Aslında kolonide bırakılması gerekirken bal hasadında koloniye verilmeden kalmış ve depoda sehpalarda sıralanmış.

Zaman zaman yaptığımız güve kontrollerinde dikkatimi çekti ve en öne aldım.

Dolayısı ile test çerçevesi olarak görev yapıyor.

Hem esmer hem de polenli bir çerçeve mum güvesi için ideal bir üreme ortamı...

Ancak şu ana kadar teşebbüs yok.

Ne yapıldı da bu durumda bal hasadından bu yana güveye maruz kalmadı.

Bu konuda uygun bir zamanda güzel bir şeyler karalamalı ve bu konuda görüşleri olan arkadaşların katkılarını da alarak referans bir uygulama modeli çıkartabiliriz.

Ancak bizim en büyük avantajımız...

Gece sıcaklıklarının düşüklüğü...

Bir gözlemimiz daha bu bölgeye mahsus...

Güney Marmara bölgesinde kolonilerin maruz kaldıkları mum kelebeği temasları bizim bulunduğumuz bölgede görülmüyor.

Her iki bölgeyi izlemenin avantajı ile sıcak bölgelerde bu konu daha büyük riskler içeriyor ve mücadele modelleri bölgelere göre oluşturulmalıdır diyoruz.

Gelelim günün sözüne...

" "

Yol Çok Uzun Arıcılıkta.

noreply@blogger.com (HB) — Wed, 16 Sep 2009 18:47:00 +0000

Geçtiğimiz günlerde arıcılığa yüksek koloni sayısı ile başlamak isteyen bir arkadaşımıza bu konunun sakıncaları yanında illaki yapılacaksa olması gerekenler listesi oluşturulurken 200 kolonilik bir arılık için listede dikkat çekici bir konu vardı.

En az 30 ana arı çiftleştirme kutusu…

Çünkü 200 kolonilik bir arılığın ana arı ihtiyacının karşılanması için gereken miktarın, bu sayıya çok yakın olduğunu artık rahatlıkla görüyoruz.

Buradan çıkarılacak en önemli sonuç aslında yeni bile başlanmış olsa, her arılıkta ana arı üretimi yapılması gerekliliğidir. Arıcılık ile olan ilk tanışmamızdan bu yana çok uzun yıllar rahle-i tedrisatından geçtiğimiz arılıkta ana arı üretimi için geleneksel yöntemler kullanılsa da her zaman genç anaya öncelikli değer verilmiştir.

Bugün için gelinen nokta ise…

“Mutlaka kendi ana arınızı üretmelisiniz.”

Ana arı üretimi ile ilgili planlamalar yaparken elimizdeki geçmiş yıllar verileri referans teşkil etse de yıllara göre çiftleştirme kutularındaki çekirdek kolonilerin farklı davranışlar gösterdiği de notlarımızın içerisinde yerlerini aldılar.

30 çiftleştirme kutusunda toplam 60 göz olduğuna göre 1 turda 60 ana hesabıyla 200 kolonilik arılığın ihtiyacını 1 aylık sürede bile karşılamak mümkün.

Ancak veriler hiç öyle göstermiyor. Bu yılın istatistik verilerinin tamamını işlemek için henüz erken olsa da özet bir bilgi almak mümkün…

Ve bu verilerin sezon içinde bazı aylarda inanılmaz kötüleştiği ve bazı aylarda mükemmel denecek kadar güzelleştiği ise, bizlere ana arı üretimi zamanlaması konusunda da referans teşkil ediyor…

2009 yılında amatörce çiftleştirme kutularında yapılan ana arı üretimi sonucunda;

Transfer edilen memelerin tutma oranı: % 56
Bu oran Mayıs/Haziran ayında: % 73

Kolonilere verilen memelerin doğum oranı: % 59
Bu oran Mayıs/Haziran ayında: % 89

Kolonilere verilen memelerden yumurtlayan ana oranı: % 46
Bu oran Mayıs/Haziran ayında: % 67

1 larvanın yumurtlayan bir ana arı olması şansı: % 21
Bu oran Mayıs/Haziran ayında: % 26

1 ana arı için 4 veya 5 larva transfer etmemiz gerekiyor.

Demek ki bir hayli uğraşmamız gerekiyor.

Bu larvaları transfer etmek yetse…

Bu larvaları baktıracak koloni ayarlamak yine sorun.

Şartlar ne olursa olsun en iyisini yapmak için öğrenmeye devam edeceğiz.

Ancak ne yapmamamız gerekiyor?

Elimizde bu yıl için veri olmayan bir konu ama…

Eylül ayında arı kuşu tepemizde iken ve kolonilerde sağlıklı erkek arılar yok iken ana arı üretimi yapmayacağız.

Ana arı satın alma yöntemini önermesek de illaki almam gerekir diyorsanız bu alım işlemini Mayıs 15 gibi yapmalısınız. Ana arı alacağınız işletmeleri iyi analiz etmeniz gerekliliği konusunu ise söylemeye gerek yok sanırım.

Hangi ana arı ırkı ile çalışacağım sorusuna cevap aramaktansa denemeler yapmaya her zaman devam ediniz ve hiçbir zaman arılığınızı tek 1 ırka teslim etmeyiniz.

Ana arı üretimini amatörce yapan bizlerin en büyük sıkıntılarında birisi de bu kutuları kışlatabilmek ile alakalı…

Çünkü kışlatılabilirlerse bu kutuların baharda katacağı katma değer, arıcılığımıza ivme katıyor. Kışlatmadan daha ziyade sonbaharda yapılacak işlemlere önem vermemiz gerektiğini geçtiğimiz yıl anlamıştık ki kutularda Ağustos sonu verilen memelerden yumurtlayan ana görme oranımız o kadar düşüktü ki…

Bu yıl tatilimize gitmeden ana arı üretimi sonlandırılmış ve kutular zayıflatılarak yumurtlayan analar ile analandırılmıştı. Tatil dönüşü işler yolunda iken bazı gözlerden kutu terkleri yaşandı ama birçok ana arıyı da diğer kovanlara veya kutulara girme teşebbüsünde yakalamıştık. Zayıflar mı gidiyor yoksa güçlüler mi gidiyor konusunda bir ayrımda yapmak mümkün değil ki her gruptan terk edenler gözlemlendi.

2’nci bir arılık olması gerekliliğini bugün için gerçekleştirmek mümkün olmadığına göre yağma davranışına da razı oluyoruz.

Ancak en önemli avantajımız ise kutuların 2 gözlü olarak bugüne kadar ulaşmalarıdır ki orta bölme kaldırılarak kışlamalarda daha güçlü koloni oluşabiliyor.

Boş kalma ihtimali olan kutular içinde baldan gelip, iptal edilen kolonilerin anaları 1’er çerçeve ile ruşetlerde bekletiliyor…

Bu yıl yaz sonu ve sonbaharda görülen bu tür terkler için alabileceğimiz tedbirlerin neler olacağı konusunu da hep sıcak tutuyoruz.

Bir çözüm olarak ana arıları kutuda iken sadece yeşil boya ile boyuyoruz. Ancak terk ettiklerinde sen nereden geldin bakayım diye soramıyoruz. Maliyeti yüksekte olsa yumurtlama sonrası yavruyu kapatınca numarayı yapıştırmak lazım. Numaralı terklerde problemi çözmek kolay.

Ancak bu terkler nasılsa olacak düşüncesiyle Eylül ayının ortasında ana arı üretimi yapsak nasıl olur?

Denenmiş ama başarılı olmamış bir yöntemdir ki bu yöntemin sonucu kutunun kışlatma öncesi bitmesi anlamına geliyor…

Arı kuşları da bu hava sıcaklıkları neticesinde gitmeye niyetleri olmadığından çok büyük risk almaya gerek yoktur. Diyelim ki kuşlar yok ama bu sefer erkek arı da yok.

Erken baharda erkek azlığı konusunda tereddüt etmemize rağmen başladığımız üretimde üretilen analar bala yetiştiler ve başarılı da oldular. Ancak kışlamayacaklar tabi ki… (Kutu boş kalırsa kusura da kalmasınlar)

Erkek arı azlığı riskini ne için alacağız?

Kutuyu kışlatma adına…

Kutuyu kışlatmak için sadece ana arı varlığı yetmiyor ki!

O kutudaki koloninin arkadan gelen yavrusu olmadıktan sonra kışlaması mümkün değil.

Baharda alınan ana arı üretim riski mi yoksa sonbaharda alınan ana arı üretim riski mi sorusuna cevabımız sanırım bellidir. Bölgesel olarak değişse de İç Anadolu bölgesi için ana arı üretiminin sonlandırılması gereken ay Ağustos 15 tarihleridir.

Ancak bizler amatörce ana arı yetiştirdiğimizden bu tarihleri istediğimiz gibi esnetebiliriz. Finalde yaşanacak sıkıntı yine bizim sıkıntımızdır ki 2-3 yıl içinde verileri incelediğimizde zaten otomatik olarak olması gereken optimum uygulamaları buluruz.

4-5 larvadan 1 ana arı…

Verilen enerji…

Harcanan zaman…

Ve üretimini yaptığınız ana arılarla oluşturduğunuz bir arılık.

Israrla ana arınızı kendiniz üretiniz…

Anaç koloni mi?

Bu ülkede de anaç koloni yoksa…

Aslında birazda ekipmanı gözden geçirmeliyiz.

Tecrübe genelde doğru yolu gösterir ki bizlere ticari ana arı üretiminde kullanılan küçük kutular yerine 5 çerçevelik ruşetlerin önerilmesini dikkate almalıyız.

Bu tür ruşetlerle terklerin daha az yaşanacağını söyleyebiliriz.
Temin ve işletme maliyetini göğüsleyebiliyorsak 5 çerçeveli ruşetlerini tercih etmeliyiz söylemini de yavaş yavaş gündemimize almalıyız.

Ana arı arıcılıkta sadece bir enstrüman…

Yapılacak işler çok ve bizler bayram hazırlığında…

Arılarımızı sıkıştırmalıyız…

Sıkıştırma konusunu becerebilmek için fazla petekleri saklama sorununu çözmeliyiz.

Teknikler çok ama imkânlar kısıtlı arıcılığımızda.

Soğuk tutabilecek düzenekleri tiz kurmamız lazım.

Evet, daraltalım ne olursa olsun…

Ne kadar sıkıştıracağız ki?

Arı kadrosu etkili olsa da en az çerçeve sayısını belirlemek lazım…

En az olması gereken.

Yavrulu çerçeve sayısı + 2 ballı çerçeve

Ballılar duvarlarda ve yavrular merkezde…

Nerede kışlatılacaksa oraya yaslanarak bölme tahtası ile bölünecek…

Ancak çok güçlü kolonilerde yavrulu çerçeve sayısı az ise dış duvara 2 ballı koyarak çerçeve sayısını 1 arttırabiliriz.

Varroa mücadelesi de teşvik beslemesi de bu pozisyonda yapılacak ki koloni kışlayacağı yerde tedbirini alsın.

Arı bölmeden dışarı taşarsa da taşsın önemsemeyin. Zaman içinde çekilecektir.

Teşvik beslemesi sonrası açılarak büyüyecek yavru alanını kışlama öncesi stoklama beslemesi ile stok yaptırdık mı ve hele hele analar da genç ise…

Bugün için gözlemlenen yavruyu az açma davranışını ise polenin az gelişine bağlamak gerekiyor. Geçtiğimiz yıllarda yaz ortasında aldığımız yağmurların hiçbirisini almadığımızdan polen konusunda sıkıntı olduğu kesin.

Yine de bizlerin yaptığı bakımlarla, gösterdiğimiz özenle sıkıntı yaşayacaksak…

Buyursun kışımız gelsin artık.

Kış uzun, memleket sıkıntılı…

Ancak elele verip, bildiklerimizi paylaşmaya, öğrendiklerimizi aktarmaya devam edeceğiz hep birlikte. Yol çok ama çok uzun ve zorluklarla dolu. Bilinçli olduktan sonra aşılmayacak yol yoktur. Çalışacağız ki belki de her zamanki çalıştığımızdan daha çok.

Bu da Kapak Olsun...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 13 Sep 2009 15:39:00 +0000

Genelde magazin ortamında kullanılan bir durum ama "Bu da Kapak Olsun" ilgi çekici bir terim.

Uuldağ Arıcılık Dergisi her arıcının takip etmesi gereken bir dergi.

Uzun süredir takip ettiğimiz ve hemen hemen tüm sayılarına sahip olduğumuz bir dergi.

Geçtiğimiz günlerde yayınlanmak üzere hem yazı hem de resim göndermiştik.

Sağolsunlar değer görerek gönderdiğimiz resmi kapak olarak yayınlamışlar.

Yazıyı nasıl yayınlayacaklar onu da çok merak ediyorum. Çünkü bir hayli uzun kaçtı...

Ayçiçeğine bu kadar rağbet eden arılar, bu rağbete rağmen bu yıl arzu edilen performansı sergileyemediler ama dergiye kapak oldular.

Tüm arıcı arkadaşlara bu tür dergilere üye olmalarını öneriyoruz.

Ana Arı Numaralandırma

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 13 Sep 2009 15:12:00 +0000

Ana arılar...

Görmeden rahat edemediğimiz varlıklar.

Görebilmeyi kolaylaştıran bir çok uygulama yapılıyor.

Boyama, numara yapıştırma gibi..

Bizde aslında uzun zamandır numaralandırmıştık.

90-100 arası anaç koloniler ve denemeler...

Numaraların hepsini anlamlı hale getirmekte yine arıcının kendi elinde.

Arıcının elinde olmayan konular ise bu numaraların bazen düşüyor olması.

İşte nereden bulacaksın düşünce...

Üstteki fotoğrafta ilginç bir durum daha var.

Ana arı ve ağzı henüz kapanmamış 1 ana arı memesi.

Neden?

Arıları eşitleme işlemlerini bu hafta sonlandırdık.

Bu işlemi yaparken takviye alan koloninin ana arısını tüpe alıyoruz ya.

İşte bu arada arıların bazıları meme yapmışlar.

Ana arı tüpten çıkmasına rağmen açık memeye ellemiyor.

Bizde ellemedik ki bu hafta memelerden eser yok.

Bu davranışı çiftleştirme kutularında da çok kez gözlemledik.

Ana arı, memeler kapanıp ana arı adayı doğmaya yakın hale gelene kadar umursamıyor memeyi.

40-60 arası Muğla...

Bu tür sınıflandırmalar ana arı ırkını sorgulamayı gerektirmiyor bize.

60-80 arası Karniyol...

Ana arı üzerindeki numara ile kovanın üzerindeki numarada aynı.

Kovan aktarımlarında numara da aktarılıyor.

Ana arıyı numaralandırmayı ne zaman yapmak gerekiyor?

Ana arı numaraları bizler için hala çok değerli. Çünkü zor ve pahalı ulaşıyoruz.

Aslında ucuz olsa daha ana arı çiftleştirme kutusunda yumurtlayınca hemen yapıştırılmalı.

Bu durumda kutu terklerinde de kim nereden geldi belli olur.

Şimdi sadece yeşil boya sürdüğümüzden terk edeni buluyoruz yeşil kafalı ama nereden geldiği muamma...

Yakın gelecekte inşallah bu numaralara daha kolay ulaşabiliriz ki her anaya numara yapıştırırız.

Ayrıca kayıp numaraları ikame etmek üzere sanırım en az 2 takım almak gerekiyor numara setlerini.

Kitapta Yazmıyor Ama...

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 05 Sep 2009 17:55:00 +0000

Arıcılık içerisinde o kadar çok teknik ve ayrıntı barındırıyor ki biraz da bu yüzden olsa gerek ne derseniz deyin doğrudur.

Veya kesinlikle olmaz dediğinizi ellerinizle tıpış tıpış yaparsınız.

Aslında bugünlerde yazmak mı yazmamak mı dediğimde hep yazmamak ağır basıyor.

En önemli arıcılık etkinliği olan sonbahar bakımlarını yaptığımız bugünlerde yağma temayülü medyavari işleri de zorluyor.

Arıcılık altyapısı zamanla daha da derinleşen bir olgu ama bu süreç bir hayli zaman alıyor.

Bugün öğleden sonraki saatlerde gerçekleşen olaylar bildiklerimizi unutturacak tarzdandı.

Ana arı çiftleştirme kutularından bugünlerde ayarı kaçanlar alıp başlarını gidiyorlar.

Ben izindeyken Birol abinin kutularda terkler vardı ve ben gitmeden boşaltmıştım biraz içlerini ki geldiğimizde sıkıntı yoktu.

Terk etmeler bugünlerde arttı ama çekip gitseler neyse...

Öğleden önce kısa bir kontrol yaptığımızda terk edenleri tespit ettik.

Haydi terk edenler tamam anladık.

En önemlisi olmaması gerekenler dikkat çekici...

Çiftleştirme kutusu çerçevelerine uyumlu diğer kutuları da rahatlamak adına kullanılan daha büyük kutuda boyalı kendi ana arılarını sıkıştırıyorlardı.

Kadro da biraz artmış.

Kutuyu biraz daha kontrol ve bir topak daha.

Hemen açtık ve ölü bir ana.

Boyasız ve öldürülmüş bir ana.

Bende boyasız ana yok, çiftleşme uçuşundan gelip yol şaşıran olması biraz zor ki yakınlarında böyle bir kutu yok.

Demek ki terk oğulun biri buraya yüklenmiş ve hem gelen ana hem de buradaki ana sıkıntı yaşamış ve gelen ana bir güzel ayar edilmiş.

Köyde böyle küçük zayıf arılar var mı diye düşünüyorum ama bilmiyoruz ki.

Kutunun ana arısını tüpe aldım 2 saat sonra saldım.

Her şey yolunda.

Öğleden sonra istirahat çekerken köy tarafından yine bir arı topluluğu uçuşu.

Arılığın üzerine geldi döndü döndü...

Egehan hemen dayımın uyguladığı tekniği hatırlattı.

Büyükbabam olsa şimdi su atardı ve sardırırdı bir yere.

Gelene su atacağız hele insin bakalım. Su gidenin arkasından atılır.

Derken geldiler yine aynı kovana yüklendiler.

Hemen eski anayı bulayım diye açtım ve eski anayı ararken yeni anayı kapı önünde yakalamışlar.

Yine boyasız bir ana ve tüpe aldım onu.

İşte kısa devre burada yapıyor.

Eski ana da orada...

Onu da tüpe aldım.

2 ana bir ipte oynamaz ya.

Bu kovana yüklenen yüklenene demek ki önce bu sorunu buradan alalım.

Anasını da taktım kafeste. Çünkü gelen oğuldan girenler oldu bir hayli.

Götürdüm başka bir yere...

Kutuyu kaldırmadan diğer anayı kapı önünde tüpte gelenlerin önüne koymuştuk.

Diğer kutuyu kaldırıp yerine boşalttığımız bir kutuyu getirdik.

Egehan işi çözmeye çalışıyor.

Hemen ver arkadan dumanı.

Hem üstten hem kapıdan girdiler güzelce.

Şimdi neden hep aynı kovana yükleniyorlar?

Bu kutu terkleri neden bu yıl bu kadar yoğunlaştı?

Cep telefonum 2 sim kartlı acaba ondan mı?

Bazı kutularda nefes alacak yer yok ama kıpraşmıyorlar bile.

Kısa sürede karar vermek zor bazen.

Elinde 2 tüpte ana...

Üst üste pişti olmuş koloniler.

Ama oğulun konuşu, kuyruk kaldırıp kanat çırpmaları; oğul beklemeyi tercih eden arıcıların ne kadar haklı olduğunu gösteriyor ki izlemesi çok hoş.

Bir başka düşülmesi gereken not ise...

Arılık sayısını çoğaltmak gerekiyor.

Büyük kovanlar ile çiftleştirme kutuları aynı arılıkta anlaşamıyorlar.

Özellikle sonbaharda çiftleştirme kutularından bu kışı çıkar notu düşülen hemen sakin bir yere atılmalı.

Bu saatten sonra kutularda ana yetiştirmek büyük riskler içeriyor.

Arı kuşları az ileri de bekleyip malı götürüyorlar.

Ve kışlatılamayan ana arı kutularının faturası baharda çok ağır çıkıyor.

Tekrar doldur, tekrar besle büyük sıkıntı.

Acaba diyorum, benden terk edenler nereye gittiler?

Demiyorum aslında...

Büyük kovanlarda da hem kendi anası devam ederken hem de topak yapılmış öldürülmeye çalışılan ana arılar denklemini artık daha rahat çözüyoruz.

Biz burada kışlayamayacağız galiba diyenler fırlıyor dışarı en uygun gördüğü yere dalıyorlar.

Kutuları da motor ısınmadan zorlamamak gerektiği konusunda artık çok fazla veriye sahibiz.

Grafikler gösteriyor ki Mayıs 10 - Temmuz 20 arasında kaç tur atılabilirse o kadar maksimum verim var.

Ne erken ne de geç zorlamanın anlamı yok.

Esas sorun ve yapılması gereken o anaları sonbahara taşımak için sistem geliştirmek.

Ve sonbaharda kullanılmayanı da bahara taşımak...

Bunların bir çoğunu çözmenin verdiği rahatlıkla.

Terk eden terk eder.

Kalanlar bize yeter de artar bile.

Bitmedi mi Tatil Daha?

noreply@blogger.com (HB) — Mon, 31 Aug 2009 17:41:00 +0000

Sorulan soru aslında başka amaç içeriyor ama "Bitmedi mi tatil daha?" sorusunu almaya başladık ki tatil biteli çok oldu aslında.

Amaç neden yazmıyorsun demek ya tatil bahane.

Yazmak için gerekli enerjiyi bir türlü toplayamadık nedense.

Tatil dönüşü sendromu diyelim ve karalayalım bir şeyler...

Tatil gibisi tabi ki yok ve tatili en çok bu yıl Egehan haketti diyebiliriz.

Eğitiminin üzerine bir de bizimle arıcılık meşgalesinin içinde yoğruldu durdu.

Attık kendimizi nihayet deniz kıyısına.

Deniz kıyısında doğup, büyüyen ve çalışma hayatında da uzun yıllar deniz kıyısında görev yaptıktan sonra İç Anadolu bölgesi bu anlamda sıkıntı veriyor.

Yosun kokusunun gizemi bu olsa gerek.

Gerçi Eskişehir'e deniz gelmedi mi diyenler de olabilir ki mucize gibi ama geldi.

Tatilde tüm dizginler boşa bırakılıyor ve özgürlük zirve yapıyor gençlik için.

Çarpışan arabalar ise klasik akşam yemeği sonrası eğlence...

Trombolinler ve ah gençlik ah.

1-2 gün geçince renklerde yavaş yavaş istakoz moduna giriyor.

Koruma faktörüne gerek yok çünkü kışın o karlı günleri düşününce...

Yakından tanıyan arkadaşlarımız bilirler ve biraz da voleybol tutkumuz vardır.

Tutku tatilde olsa peşini bırakmaz.

Voleybol aslında biraz da kazanç kapısı...

Çalışma hayatımızda öğle aralarında 3-3 oynadığımız maçlarda kazandığımız dondurma sayesinde diğer arkadaşlar ALGİDA ortağı oldu sayılabilir.

Ekipler de sabit olunca biz de boğaz hep şiş ama ekip hep dondurmacı peşinde.

Ben de haketmedim mi sizce tatili?

Gerçekten dinlenmeye ihtiyaç oluyor ve deniz negatif enerjiyi boşaltıyor.

Negatif enerjiyi atıp, pozitif düşünce hakim olunca gündeme gülüp geçmek mümkün oluyor.

Kardelen zaten tam modunda ve işler tam onun istediği gibi.

Yüzme kursuna uzun süre devam etmiş olmasına rağmen gençliğin hali bu.

Neymiş bombalama imiş.

Bak böyle atlayacaksın evlat.

Bundan 15 yıl kadar önce ilk AQUA PARK tarzı tesisi İzmir / Selçuk'ta görmüştük.

Ancak artık bu tür su oyun parklarını her yerde bulmak mümkün.

Bizim yaşlarımız artık yavaş yavaş kıyıdan seyretme zamanına yaklaşsa da kan bazen kaynıyor.

Hatta çok su sıçratmak sevdasına sırtlama havuza giriş.

Zaten normal girsek te havuzdan su boşaltma problemi tutmuyor bizim gibi miniklerde.

Dinlendik, eğlendik, yüzdük, balık tuttuk ( Makineyi neden yanımıza almadıysak), yorulduk bazen ve en son gece kamp ateşini yakıp ayrıldık.

Gelecek yılın planlarını yaparak üstelik.

Geldik gördük ki ilginç paylaşımlar da olmuş.

Pembe domates ...

Hatta internette grubu bile olduğunu öğrendik.

Dayımın yanına eve dönmeden uğramamak hiç olmaz ki biz de uğradık.

Pembe domates konusundan habersiz güzelce fotolamıştık bu özel yetiştirme domatesleri.

Lezzeti ve görüntü süper ama dayanma gücü yok denecek kadar az.

Bu yüzden pazarlarda bulabilmek şansı yok.

Bu yıl çok güzelde verim yapmışlar.

Özel ilgisi olan üreticiler tarafından sadece kendi ihtiyaçları kadar üretiliyor.

Neden uğradığımız ortada herhalde.

Mahsül hasadı yapıyoruz hep birlikte.

1 kova da pembe domates.

Arabada fazla birşey almıyor ki.

Ama arabayı eve gelip boşaltınca bakıyoruz ki çok alıyormuş çok.

Arılar başımızın tatlı belaları ile buluşmak için izin bitmeden 1 gün önce geldik ki bakalım ne olmuş ne bitmiş.

Arılığa gittik ki biz giderken ayçiçeğinde bıraktığımız arılarımız arılığa getirilip, inci gibi dizilmiş.

Ohhh biz tatil yapalım, arılar kendi kendilerine gelip yerleşsinler yerlerine.

Biz tatildeyken çiftleştirme kutularının terk ettiği ile ilgili raporlar alıyorduk bizim ekibin arılıklarında.

Ben bir çoğunu giderken iyice zayıflatmıştım ama yine de belli mi olur.

İlk iş bu kutuları kontrol ettik ve bazılarını güçlü bırakmışız ve gitmemişler ki aferin onlara.

Kek verdik giderken, hiç lazım olmayan bir bal aldık ve üstelik alt bölümü yumurtalı.

Gerçi hemen boş bir çerçeveye takıp uygun bir kutuya atıyoruz ama çok ballı, yapış yapış çok zor oluyor.

Dayıma götürdüğümüz anaların yerine verdiğimiz tüpleri de karakovana dahil etmişler utanmadan.

Bu gelişime göre bu analar da dönmüş olsaydı.

Biz giderken verdiğimiz anaların bazısı yok olmuş ve kendileri meme yapıp çıkarmışlar.

Arı kuşu gözükmüyor ama hallediyorlar uzaktan uzaktan.

Bu arkadaşta aynı familyadan ve daha yeni örmüş olmalı ki karbeyaz.

İlk hafta her şey yolunda idi kutularda ama.

Bu haftasonu terk etmeye yetiştiremedi 2-3 kutu ve çıkanlarda hepsi bir yere toplandı...

Analarında tepesine bindiler ama Allah'tan arılıkta idik ve aspirin tedavisi gerçekleştirdik.

Bıçak sırtı bu kutularda durumlar. Zayıf olunca tık yok ve anayı bile zor yumurtlatıyorlar, az ayar kaçıp güçlensin ben gideceğim diye tutturuyor.

Egehan tatili yaptı ve su oyun parkından bol bol kaydı ya haydi bakalım kutular tiz kontrol edile.

Hemen hemen tüm opsiyonları öğrendi, çok sıkışmadıktan sonra kutuları o kıvırıyor.

Boş kutumuz kalmadan hepsini de analı kışlatma planlamasında şimdilik bir aksama yok ama bu terkler devam ederse ne olur ne olmaz diye tedbirler alıyoruz.

Bu kutularda bu tarihten sonra oluşacak ana arıdan bir hayır beklemesekte kutuyu bahara çıkaracak ana arı görevini tamamlamış olacak.

Bu yüzden yeni transfer yapmadan bulduğumuz memeleri de değerlendiriyoruz.

Bu memelerde nereden çıktı şimdi?

Yusuf ve Birol abi benim arılıkta arıları bulunan arkadaşlarımızdan Ahmet şefe, Hüseyin Yavuz'a ve Fikri Atmaca'ya 1'er ruşet arı vermişler ben tatildeyken.

Aldılar arıları ya artık tamamdır iyice bulaştı.

1'er koloni sahibi olmak başka / 2 koloni sahibi olmak başka değil mi?

Ancak Fikri Atmaca'nın koloni anayı halletmiş ve tatilde aradılar ve ne yapacağız mevzusu gündeme geldi.

Ellemeyin az kaldı nasılsa.

Derken geldik ve 1 anayı tüpte takıp, memeleri aldık ki onlarda doğdu kutulardaki işlem tamamlanırsa 1 ana ver / 4 ana al gibi olacak.

İlk hafta temizlenenler yine boş durmuyor.

Kutularla ilgili kazandığımız deneyimler gözardı edilecek gibi değil ki bu kış daha rahat kışlatabileceğimizi düşünüyorum.

İzine giderken yaptığımız ilaçlamaların etkisi ile mi yoksa bahardan gelen temizliğin etkisi ile mi varroa yokluğu dilimizi ısırarak söyleyelim dikkat çekici derecede güzel.

Tedbiri elden bırakmamak adına biraz da etken madde değiştirerek devam edeceğiz.

Etken madde değiştirme konusunda çok fazla da opsiyon yok açıkçası ama bildiğimiz ve uyguladığımız doğru ve belki de eksik uygulamalara devam ediyoruz.

Bu konuda uzman görüşlerini takip etmek ve faydalanmak gerekiyor.

Ne kadar yaptık, nasıl yaptık konularını çok uzun zamandır yazmama kararlılığımız devam ediyor.

Çünkü bizler gibi yeni başlayan arkadaşlar her gördükleri kayığa bizler gibi hemen biniyorlar ve bindikleri kayığında küreklerini çekiyorlar.

Uygulamalarda dikkat edilmesi gereken o kadar opsiyon olmasına rağmen ne kadar ve ne zaman vereceğiz? sorusuna cevap vermek bazen kötü sonuçlar doğuruyor.

Varroalar uçuş deliğinden akmadan tedbir almayan ve her gördüğü ilaçtan medet uman bizler biraz daha dikkatli olmalıyız değil mi?

Gelelim büyük kolonilere.

Bu ana arı yetiştiriciliğini bizlere öğretenlere şükranlarımızı sunmadan geçmemek lazım.

Bala çalışan 20 koloniyi ayar ettikten sonra, kalanlara yetişen anaları birer birer takıyorduk böl bakalım böl.

Böldük böldük ama baldan gelenlerde toplanınca arılığa, 60'lı rakamların üzerinde ne işimiz var bizim.

İlk hafta tüm kayıtlar alındı.

Ne yapacağız / yapıyoruz?

Bilgisayar başında arıcılık kolay ama teknoloji işlerimizi de kolaylaştırıyor.

İptal edilecek 20 kadar baldan gelenler ve bölmelerden belirlendi.

Fırsat buldukça bu iptal edileceklerin anası bulunuyor ve 1 çerçeve arısı ile yerinde başka bir boş ruşete alınıyor.

Son zamana kadar böyle sürünsün dursun, kutularda yer kalırsa ana kutuya çerçeve başka yere takviye.

Yoksa en kötü ihtimalle ölüm.

Anasını 1 çerçeve ile ayırdığımız iptal edilecek koloninin geri kalanları kayıtlara göre her güçlendirilecek koloniye sadece 1 çerçeve olarak veriliyor.

Bu zamanlarda arıların yağmaya temayülü sebebiyle bu işlerin önceden planlanması gerekiyor.

Arılı / yavrulu 1 çerçeve ilk önce kovanda diğer çerçevelerden en uzağa dış tarafa konuluyor.

Koku yine kullanmıyoruz.

Akşamüstü ilgili çerçeveyi olması gereken yere koyuyoruz.

Bu süre içinde alışma gerçekleşiyor.

Ancak şüphemiz varsa anayı da tüpe alıveriyoruz.

Biz bunu yaparken güvendiğimiz durum ise kutulardaki yedek analar.

Oldu ya kesti hop yedek oyuncu sahaya...

Tüm kışlayacak koloniler 7-8 çerçeveli hale gelene kadar bu eşitlemeler ve takviyeler devam edecek.

Ancak ilk destekler sonrası iş daha da kolaylaşıyor.

3 çerçeve arıya 1 çerçeve vermek soru işareti iken, 5 çerçeve arıya 1 çerçeve vermek sıkıntı yaratmıyor.

Bu işlemler sonunda büyük bir ihtimalle tüm kışlayacak analar 2009 model olacak.

Belki de bu analardan bile kutuya inecekler var.

60 kovan kapağı açana kadar 40 kapak açarım finalde aynı hedefe ulaşırız kısmetse.

Ancak gelecek yılın arısını baldan çıkanların analarını değiştirerek sağlayacak arıcılara da Allah kolaylık versin demekten başka bir söz söylenemez.

Gelecek yılın arısını daha baharda oluşturmaya başladığımızdan şimdi rahatız sanırım ama yine de işin en can alıcı noktası ana arı yetiştirmeyi öğrenmeliyiz.

Ana arı yetiştirmek zor yahu diyenler varsa, lütfen tekrar gözden geçirsinler bu düşüncelerini.

(Tatil gerçekten pozitif düşünce yaratıyor.)

Bal hasadı sonrası arılara yalatmadan ballı halde peteklerimizi depoda sehpalara dizmiştik.

Paylaşımlardan da öğrendiğimize göre mum güvesine faydalı olduğu söylenilen formik asidi tabakla üstlerine koyup ayrıldık.

Gerçi camdaki açılan boşluktan giren arılar güzelce yalasalar da formik işe yaramış olmalı ki, minimum mum güvesi hasarı var.

O kadar polenli çerçeve vardı ki, normalde bitmeleri lazımdı. Hiç bakmamışlar bile.

Ancak bu formik kokusu nasıl bir şey ise kelebek duvarda kurumuş kalmıştı.

Odanın serinliği de katkı yapsa da formik iyi bir seçenek gibi duruyor.

Tatil dönüşü tekrar tabakları doldurduk formik ile.

Ancak içeriden bir şey almaya girince varroaların bize ne kadar kızdığını aldığımız keskin kokudan anlamak mümkün.

Sehpalarda da ne kadar güzel duruyorlar.

Böyle saymakta kolay envanteri.

Bir sehpada 25 tane...

Sehpalar bu işe ayrılınca baharda sehpa ihtiyacı hasıl oluyor yine.

(Aslında kıyı kıyı gelecekteki envanteri tamamlıyoruz.)

Yusuf abi yine bir proje yapar bize uygun zamanda.

Anayı 1 çerçeve ile ruşete indiriyoruz ve kovandakileri de önüne silkeliyoruz ya Egehan can sıkıntısı olsa gerek sopa sistemi ile gönderiyor ruşete.

Yusuf ve Birol abi tarafından ekibe verilen koloniler büyük kovanlara aktarıldı ve boş ruşetler depoya atıldı.

En kısa zamanda Yusuf abiye ulaştırmak lazım.

Boş ruşete dayanamaz ve yine doldurur.

Aslında 2009 sezonunu değerlendirmek gerekirse, önümüzde maça bakacağız söylemlerine sarılmakta fayda var sanırım değil mi?

Sezonları Kapata Kapata İlerliyoruz Tatile.

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 09 Aug 2009 13:35:00 +0000

Tatile çıktık ama öncelikle bitirilmesi gereken işler var.

Dayıma getirdiğimiz ayağı sakat, kanadı yamuk ana arıları vermek üzere arılıktayız.

O kadar da değil ki arada kendimize ayırdığımız analar bile getirildi.

Arılık tam bir harabe halinde bala çalışanlar olmayınca.

Çok sıkı bir temizlik istiyor ama bizim zamanımız mı var?

Körükçü Kardelen işin başında, önceden hazırlanmış bölmelere anaları veriyoruz.

Aynı gün öğleden sonra ise bal hasadı yapılacak arıların bulunduğu yere çadır kurma ve hazırlıkları tamamlamak üzere gidiyoruz.

Arılarda uçuş etkinliği neredeyse sıfır.

Ülke genelinde benzer durumları takip ettiğimizden artık kanıksadığımız bir durum.

Öncelikle çadırın çatıyı kuruyoruz.

Her yıl bu çadırı kurarken çatı ağaçları ve malzemeler sözde değiştiriliyor.

İş bitimi gelecek yıl aynı konuyu konuşmaya devam ediyoruz.

Çok kısa bir süre kullanılsa da arazide bal hasadında çadır olmazsa olmazlardan.

Geçtiğimiz yıl bal sağım çadırı yanına kurduğumuz küçük çadır yeme-içme işlerine güzel ev sahipliği yapmıştı ki bu yıl da aynı geleneği sürdürdük.

İş bitimi istirahate çekilmek lazım ki ertesi gün hava sıcak, memleket yolları çetin.

Ertesi gün sabah çorbalarımızı içip, arılıkta yerimizi alıyoruz.

Ekip 5 kişiden oluşuyor.

İlhan ve Mehmet hocalar ile Egehan / Dayım ve ben.

İlk etapta dayım başladı çıkartmaya ama kısa sürede Egehan ile çadıra gönderdik onları.

Artık çıkartma işi bana kaldı. Öğreneceğiz yavaş yavaş...

Egehan yine süzme makinesinin başında ki bu işte uzmanlaştı artık.

Mehmet Hocamızın, arıcılık merağı en üst düzeyde olduğunu söyleyebilirim.

Hayallerine ve hedeflerine en kısa sürede ulaşabileceğini sanıyorum.

Olay o kadar ilerlemiş ki artık kendisi için arıcılık değil, öğretmenlik hobi...

Arıların yarısı Ihlamur/Kestane'den diğer yarısı ise merkez arılıktan buraya getirilmiş.

Çok bariz bir biçimde Ihlamur/Kestane'den gelenler fark atmış diğerlerine.

Ancak bal ortalaması en çok veren koloniye göre söylenmez ki...

Bala çalışan koloni sayısı ve toplam teneke sayısı oranı bizlerin anladığı dildir.

Gerisi biraz afaki kalıyor.

İlhan hocam geçtiğimiz yıl da bizlerle beraber hasat esnasında bulunmuştu.

Çocukluk arkadaşlarımızın arıcılık yapması ne kadar ilginç değil mi?

Çadır içinde sıkışıklık olmasın diye ilaveler dışarıya atılıyor ki akşamüstü hepsi süzülen peteklerin geri verilmesi için gerekecek.

Şimdi bazı şeylerin değeri daha iyi anlaşılıyor.

Bel hakimiyeti bal hasadında kayboluyor.

Neden?

Bizim arılarımızın altında bulunan sehpaların işlevini anlamak için böyle sıcakta yerdeki kovanlardan bal hasadı yapmak gerekiyor.

Tiz dayıma da bizim Copyrigth Yusuf Gürbüz sehpalardan yaptırmak lazım anlaşılan.

Dağ başında arıcılar ki işleri gerçekten çok zor.

Çadır içinde çalışmalar çok hummalı ama çok sıcak.

Çadırdakiler dışarıda çalışanların yerinde olmak istiyor, dışarıdakiler de çadırdakilerin yerinde.

Yok içerisi çok sıcak, yok dışarısı.

Mehmet hocam kes vallahi artık çok sıcak...

Egehan nihayet dışarıda ve süzülmüş petekleri taşıyor.

Arazi şartlarında arabacık güzel iş görüyor.

İlk gün sonu yorgun ve tuz-mineral kaybı sonucu maksimum bir başağrısı...

2'nci gün ilk günün devamı niteliğinde sürdü, gitti...

3'üncü gün ise kalan işler toparlandı ve ilaveler ile katlar çakıldı.

Çadırlar - malzemeler toplandı tam arılıktan ayrılırken dedim ki Yusuf abi olsa bu arıyı bu akşam kaldırır buradan.

Dayım yok ya geç oldu falan...

Şimşekler de çakmıyor değil aslında.

Eve gittik malzemeleri indirdik, biraz atıştırıp ve tekrar arıların yanına hiç olmazsa 1 tur atalım göl boyuna.

Arabayı doldurmak üzere iken...

Ahanda bir tanesinin dibi çıkmaz mı.

Testi kırıldı yani.

Egehan en yakın ayçiçeği tarlasında.

Biz tutup attık hemen yerine.

Dip tahtası bir yerde, gövde bir yerde.

Araba hazırlandı nihayet biraz da iğnelenerek. ("Biraz" göreceli nasılsa)

Dibi çıkanı da son bir hamle ile dip tahtasının üzerine oturtup kaçççç hemen.

Göl kenarına indirdik rahatlıkla hemen tıkır tıkır.

Aşırı otlanma sebebiyle biraz düzenleme ve ayrıldık nihayet hem terli hem iğneli.

Ertesi gün Şenol Zihni hocamızı da ziyaret ettik.

Şenol hocam hem arıların sayısını arttırmış hem de kendi yaptığı eve eklentileri.

Bahçesindeki meyve-sebze çeşitliliği ise görülmeye değer.

Artık finale doğru gidiyoruz.

Şehre yakın yerde ada bahçelerde bulunan birkaç arıyı da halletmemiz lazım.

Burası gölge ama arılar burada daha saldırgan çünkü bal akımı hiç yok gibi.

Buraya hep kıytırık koloniler ya da oğula kalkanlar atılıyor ve finalde de ne var ne yok bakılıyor.

İş bitimi Egehan mutluluğu.

Balları traktörle eve getirip, evde süzüyoruz.

Akşamüstü de süzülenler en seri biçimde kolonilere veriliyor ve sezon kapatılıyor.

Bal durumu ise 2 koloniden 1 teneke düzeyinde sayılır. Ancak dayımda bir kovanda arı varsa o da sayıya dahil. 3-5 çerçeve farketmez.

Bizlerin yaptığı gelecek yılın arılarını erkenden oluşturma çalışmaları olmadığından, baldan çıkanlar gelecek yıla hazırlanacak...

Bundan sonrası artık gelecek yıl çalışmaları...

Artık tatil zamanı kısmetse...

Eskişehir ekibini de telefonla habire kontrol ediyoruz ki orada da herşey yolunda...

Bal Sezonunu Kapadık...

noreply@blogger.com (HB) — Sat, 01 Aug 2009 19:17:00 +0000

Kendi kendime arı bakmaya başlamadan önce, izine ayrıldığımızda 15 dakika bile vakit geçirmeden hemen ailelerimizin yanına doğru yola çıkardık.

Ancak arılar bizlere biraz fren oldu artık.

İzin başladı ama biz arıların peşindeyiz ki belki de balın peşindeyiz.

Nasıl bırakırız arıda o balı ki zaten zar zor buldular...

Öncü ekip olarak, bizler geldik ve lojistik durumlarını ayar ediyoruz.

Frigolar güzel iş görüyor. (Karpuz da hazır bakalım.)

Biz hazırlıkları tamamladığımızda Yusuf abi'lerde teşrif ettiler.

Haydi bakalım.

Daha ilk kovanda arılar bugün biraz bizleri hırpalayacak gibi duruyordu.

Ama 2 ekip yapıp arılar ağzım burnum diyene kadar işi bitiririz diye yüklendik...

Çadırda sağım işleri yapılmadan elbirliği ile balı alacağız.

Alıyoruz ve arıları tek kata indiriyoruz.

Boş kalan yerlere, sağım sonrası boşalan esmer ve polenli çerçeveleri vererek dolduracağız.

Ekip yine 9 kişi olunca getir - götür işleri süper yürüyor.

Orkestra şefiyim ben ve yükseğe çıkmalıyım diyen Yusuf abi arada sırada olayı yüksek kesimlerden yönetiyor.

Kolonilerde yavru faaliyetleri minimumda belki de yok sayılır.

Bunu fırsat sayıp, sağım sonrası çerçeveleri verirken varroa mücadelesi kapsamında Flumetrin etken maddeli şeritlerden verdik 2'şer adet.

Aslında daha da etkili olabilecek Perizin veya Oksalik yapılabilirdi ama uygulama kolaylığı denilen olay bu işte.

As şeriti bitir işi.

Irklar arası farklar aslında bollukta değil kıtlıkta belli oluyor.

Kararımı izin dönüşü uygulayacağım kısmetse.

Bazı ırkları arılığımda taşımama kararı aldım...

Bileciklerle vedalaşacağız.

Kafkas / Muğla / Dağ devam edilecek.

Karniyol'un uyum sorunları takip edilecek ki bu yılda taşıyacağız.

Biraz seri biçimde hırpalanan koloniler iyice fırladılar dışarı...

Bitime yakın rahatladık aslında ki ilk başlarda bizlere yaptıkları tacizler azaldı.

Saldırganlıkta ırkların etkisi çok bariz belli oluyor.

Sadece Ahmet Şefin ve Hüseyin/Fikri ikilisinin kolonileri kaldı.

Bir müddet sonra onları da alacağız.

İçeride azalan petekler sonucu kapı önünde salkımlar çoğaldı.

Tüm arıları kuluçkalığa sıkıştırarak, ben izine gitsem de ekip tarafından geri getirileceklerinden 10 gün daha ayçiçeğinde çalışacaklar.

Aman Allah muhafaza balı çok bulurlarsa ilaveye dağıtmasınlar...

Ekibin arılarının balları da alındı.

Geçtiğimiz yıl Birol abilerde iftar yemeğinde iken kendisine ve bana dinlendirme bidonu yapılması konusunu havale etmiştik.

Bu kadar seri biçimde daha diğer Ramazan gelmeden işi bitirdi ve bugün bana ait olan bidonu getirdi.

Hem dinlendirme hem de bal doldurma için güzel iş görüyor.

Artık çadırda işler başladı.

Ama bu sefer ben çadır dışı kaldım.

Erol abi ve Egehan zaten demirbaş ama tarak Birol abi'de bugün.

O zaman bizde rahat rahat yemeği hazırlarız.

Ayçiçekleri hala sulanıyor bölgede.

İşte arılar böyle işi bitiriyorlar.

Tüm çekirdekler aktif ve kelleler tam kocakafa...

Bizim arıların bulunduğu köy ve civar köylüleri olayın bilincindeler ve arıcılara kucak açıyorlar.

Tabi ki bizim arılarda gereğini fazlasıyla yapıyorlar.

Karpuzumuzu kestik ama güneşin alnında...

Bir tane ilaçlık ağaç yok ki.

Haydi bakalım çadır ekibi deyip, yemek sonrası ekibi hemen yolladık.

Erol abi birazdan seslendi gel gel..

Buyur dedi altın sıvı aksın ve sen çek.

Çekelim bakalım.

İçeri girebilsem daha iyi fotolar çıkardı ama...

Sağım sonrası boş çerçeveleri veriyoruz.

Aslında geç vakit vermek lazım ama zaman az, iş çok ve memleket yolları çetin.

Seri biçimde anlayıp dinleyene kadar çakıyoruz elbirliği ile.

Kesinlikle açık renkli petek kuluçkaya vermeden.

Ve süzülmüş ballı petekler ile boş ilaveler arabaya yüklendi.

Bir sürü malzeme ki Birol abi'ye göre göç yine yollarda...

Artık final olduğuna göre merak edilen verileri vermek lazım.

Bala çalışan koloni sayısı: 20

29 Haziran 2009

7,5 teneke

01 Ağustos 2009

7,5 teneke (İlginç ama tam dolmayınca yarım yazmak zorundayız.)

Toplamda 15 teneke balımızı aldık hayırlısı ile.

Ayrıca bölmelerimiz ve kutularımızda bu yıl daha erken kışlamaya hazırlanacak.

Yaptığımız tüm çalışmalar arıları bir yere kadar götürüyor ama işte bu kadar oluyor olmayınca.

Aldığımız dersler bizleri daha da doğruya yönlendiriyor.

Bölgesel farklılıklar çok olmasına rağmen gelen haberler bal rekoltesinin düşük olduğu yönünde ama gelecek hafta başı dayımın arılar daha da olayı netleştirir.

Ahmet şef ve Hüseyin/Fikri ikilisi kolonilerinden 2 hasat sonunda 1'er teneke bal aldılar.

Ahmet şef'in koloni Muğla ve vadiden bu yana hiç arısı bölünmedi ve esas ilginç olan ise bizim yeni başlayan ekibin arısı.

2 tane 3 çerçeve arı verdik vadi çıkışı ve Kafkas ana da birleştirdiler diğer arıdan takviyeler alarak ki takviye veren koloni de devam ediyor 3-4 çerçevede...

Haftaya Yusuf abiler de hasatlarını tamamlayacaklar hayırlısı ile.

İş bitimi Akpınar'a ilaveleri ve balı süzülen petekleri indirmek üzere geldik.

Tüpte doğacak sezonun son anaları vardı ve 8 taneden 7 tanesi doğmuş.

Yarın dayıma götürülecek anaların yerlerine verilecekler.

Artık ana üretimi finale erdi.

Çünkü bugün itibarıyla ana arılar kutuya sabitlenemez ise sıkıntılar çıkıyor.

Geçtiğimiz yıl bir tur daha dedik ve kutuları idamede güçlükler çektik.

Kınalı Arı kuşları bu yıl avuçlarını yalarlar.

Maymun akıllandı.

Benden söylemesi eğer kutularda ana kışlatacaksanız, artık işi bitirin ve kışlamaya yönlendirin...

Haydi bakalım atalım depoya, yarın derleriz toplarız ve ülkemiz denizlerinde biraz tuzlanalım artık.

Toplam 20 + 2 koloni bal bölgesinde kaldı.

Ben izine gidiyorum.

İşte ben bunu dert etmiyorum ki ekip sağolsun...

Balmumu ve Bölmelerin Geri Dönüşü

noreply@blogger.com (HB) — Thu, 30 Jul 2009 17:39:00 +0000

Sıcak geçen bir haftasonu sonrası düşen sıcaklıklarla biraz rahatladık sayılır.

Ufak ufak bazı yapılması gerekenleri de tatil öncesi kıvırmak lazım.

Bu kıvırma konusu zamanında atıp tuttuklarınız, bir türlü tutmayınca ve eleştirdiğinizi kendiniz yaptığınızda yapılan bir davranış anlamında değil...

Yapılması gereken işlerin kıvrılması anlamında...

Bu işi de kıvırdık bakalım demenin mutluluğu ile..

Çok basit bir sistemle oluşturulmuş güneş enerjisi ile balmumunu eritme malzemesini yapmıştık ki 3'üncü yıldır aynısını kullanıyoruz.

Elimize geçen petekler ile eski petekleri atıp, zaman içerisinde eritiyoruz.

Eriyen mumları da sezon boyunca biriktirip, stokluyoruz.

Zamanı gelince...

Bir tenekenin içerisine 2-3 litre su koyup, ateşin üzerine...

Erime hızlandığında kısık ateşte, taşma kontrolü de yapılarak eritiyoruz.

En uygun ve basit kalıp olarak plastik kutular önceden nemlendiriliyor ve eriyik içerisine boşaltılıyor.

Ilgıt ılgıt rüzgarda yavaş yavaş güzelce donuyorlar.

Fırtına eserse, sanırım daha hızlı donarlar.

Donma işlemi sonrası, alt kısımda biriken curüf temizleniyor.

Bu şekilde hazırlanan mum kütükleri ise zamanı geldiğinde değişime tabi tutuluyor.

Özellikle erken bahar ayında kolonilerin hızlı gelişmesi ve yurtdışı mum akışında yaşanan aksaklıklar elinde mum stoğu olmayan arıcıları bir hayli zorladı.

29 Temmuz 2009 Çarşamba akşamüstü...

09 Temmuz'da kendilerine biraz stok yapsınlar diyerek ayçiçeğine götürdüğümüz bölmeleri geri getirme zamanı. Bu bölmeleri de ekibe yük yapmamak gerekir değil mi?

Güçlenen bölmeler stoklarını arttırdı sayılır ki zayıflar adı üstünde zayıf.

Çadırda kurulu halde bekliyor bakalım.

Cumartesi günü tatilimiz öncesi son bir hasat edip, arıları ekibe teslim edeceğiz nasipse.

Sıcaklıkların düşüşü ile balözü akımı azalmış ve bu durum sırlamayı da hızlandırmış.

Biraz da geçtiğimiz hafta yaptığımız sıkıştırma etkisini göstermiş.

Tüm ülkemizde bal üretim miktarında yaşanan düşüşü üzülüyoruz.

Baharda hızla gelişen koloniler ve yağmurların bolluğu ama sonrası...

Bakalım göreceğiz durumumuzu...

Elimizden gelebilecek her türlü arıcılık tekniğini kullandık, fedakarlıklarla arılarımızı gezdirdik ve finalde ne olursa artık...

Çok bal olunca iyi arıcı, olmayınca kötü arıcı damgasının vurulduğu sanılsa da, aslında durum böyle değil.

Algı farklılığı var biz arıcılarda.

Herkeste gümbür gümbür bal var iken, sende hiç yoksa bu biraz düşündürmeli...

Genel trende uyan bir durum varsa sıkıntı yok zaten.

Önceden plansızca atıp tutanları ise bu kategoride değerlendirmeye bile gerek yok.

Daha sonra inmesi planlanan Birol abi'nin kovanlar ön tarafa ve devamında ise bizim kovanlar...

Bölme sayısı biraz da ana arıları sisteme sokabilmek amaçlı olarak arttırılıyor.

Baldan çıkan 20 koloninin hepsini iptal etsek bile bölme sayılarım, kışlamayı planladığım koloni sayısından fazla.

Artan anaları geçtiğimiz yıl çiftleştirme kutularına atmıştık ama geç kaldığımızdan idame sorunu yaşamışlardı.

Bu yıl ise, şu an itibarıyla ana arı çiftleştirme kutularında kışlayacak analar sabitlendi ama sadece oğul riski dışında problemi yok.

Bugünden itibaren arı kuşları tepemizde ve bu saatten sonra ana arı yetiştirme işi büyük riskler içeriyor.

Geçtiğimiz yıl edinilen tecrübe ile artık ana arı işini bitirip, kutuları sabitledik.

Baldan çıkan anaları iptal edip, artan ana arıları da sonbaharda gerekirse tepsiye diziveririz.

Bu bölmeler için en uygun kovan biçiminin 5 çerçevelik ruşetler olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Kaç koloni ile kışlanacaksa o kadar ruşet bölme hazırlanacak ve baldan çıkanlarla güçlendirilip, büyük kovanlara aktarılacaklar.

Çok basit bir konsept ve başarı anahtarı diyebiliriz.

Baldan çıkan kolonilerin bölünmesi ile yapılan koloni arttırma çabasından çok daha etkin bir uygulama.

Bende ise 10 tane ruşet var hepsi hepsi...

Bizim arılıkta ekip kalabalık olduğundan o kadar seri indirildi ki kovanlar ne oldu bitti anlayamadık ki foto bile alınamamış.

Birol abi ise yine dağa yasladı sırtını...

Arı Olsam Bu Sıcakta Çalışmam...

noreply@blogger.com (HB) — Sun, 26 Jul 2009 19:16:00 +0000

Bugün yine arıların yolunu tuttuk Birol abi ve Egehan ile...

Sıcak çok sıcak...

Düğün dernek olayları ile ilgilenen Yusuf abi telefonla talimatı verdi.

Muğla'lı arıcılara emaneti bırakın.

Muğla'lı Nejat bey'in arılığı...

250'den fazla koloni...

Ana arısını da kendisi yetiştiriyor.

Derken bizde arılardayız.

Bölmeleri izne gitmeden geriye götüreceğimizden bugün 1 çerçeve yavrulu arılı takviye vermeliyiz bala çalışan kolonilerden...

Ancak yavru faaliyeti iyice azaltılmış ki ana arılar ilgi görmeden gezinip duruyorlar ki bu sıcakta ne ilgisi görecekse.

Bahar balını süzdüğümüz çerçeveleri tekrar stoklama yapmışlar ama sırlama henüz yeni başlamış gibi.

Bir gözlem olarak hem yavru faaliyetleri için hem de bal stoklaması için bu mevsimden sonra esmer peteğe öncelik veriyor.

Açık renkli taze peteklere ise bal koydu ise daha erken sırlama yapıyor.

Arılardan kapalı yavruyu çaldık ve güzelce sıkıştırdık ki haftaya bal süzeceğiz kısmetse.

Sırlasınlar bakalım.

Nasip artık...

Pit bıdik pit bıdik...

Bu sesi o kadar çok duyurduk ama yanımızda avcı çok olunca öğrendik olayı.

Pit bıdik diyenler anızlarda yavru büyüten bıldırcınlarmış.

Erol abi'ye soruyoruz abi ne diyor bu pit bıdik diyerek.

İllaki pilav yap beni diyormuş.

15 Ağustos'ta av sezonu açılacak ve ekip dört gözle bekliyor bakalım.

Birol abi ise akşamüstü anızda başladı koşmaya derken 2 tane birden pırrrr...

Ah be diyor duble olurdu...

Sabahtan beri yerlerini belirliyormuş bıldırcınların.

Avcıların da biz arıcılardan geri kalır yanı yok ki, hem avcı hem arıcı olanlara ise ne denir bilmem artık.

Bu sıcakta çalışıyorsunuz ya ben size ne diyeyim ki ben olsam çalışmam.

Sıkıştırırken ayar mı kaçırdık acaba diyeceğim ama sıcakta hiç çekilmez kovan içi.

Akşam üstü dizayn bitti ve hafif rüzgarla birlikte ortalık sakinleşti ama bal akışı hala devam ediyor ki çerçeveleri aldığımızda tıpır tıpır sesleri duymak güzel...

Bölmelerde 3 çerçeve yavrulu / 4 çerçeve arılı hale geldiler ki izin dönüşü küçük operasyonlarla kışa hazırlarız.

Pit bıdik, pit bıdik..